بحر طویل (قسمت ششم)
ساعت ٤:۳٦ ‎ب.ظ روز پنجشنبه ۱٩ دی ۱۳۸٧  

با  تشکر  ا ز  همۀ  مهما نا ن  عا شو ر ا یی

ا جا ز ه  می خو ا هم  ١١٠ خط  شعر ی  ر ا  که  بر ز با نم  جا ر ی  شد ه 

د ر  8  بخش  

ر و ی  صفحه  بگذ ا ر م

ا مید  ا ست  مقبو ل  ا فتد  و  نظر ا ت  بز ر گو ا ر ا ن  ر ا  د ر پی  د ا شته  با شد .

 

تجلی

(بخش  ا وّ ل)

کنز  مخفی  بو د  د ر  ستر  و  حجاب          خو ا ست  بر د ا ر د  کمی  ا ز  ر خ  نقاب

عشو ه ا ی   بنما ید   و     با  د لبر ی          چهر ه   آ ر ا ید     به   صد  ا فسو نگر ی

پر د ه ها    ر ا    یک به یک     با لا زند           مژ د ۀ     "قو سین ا و ا د نی"     د هد 

 گو شه   ا بر و یی   جما لی    پر عتا ب           ر خ نما ید    ا ز  پس   صد ها   حجا ب

گر چه  د و ر ا ست  ا ز کمین  ر هز نا ن           کی کند  ا ز  د و ستان  ر ا ز ش   نها ن

خو ا ند ه ا و خو د ر ا "جلیس ا لذ ا کر ین"          هر کجا   ا نس  ا ست   می آ ید  یقین

هر  تجلی   می نما ید           بی حجاب          خو د بو د د ر   پر د ه ها ی  بی حساب

گشت   " آ د م"    پر د ه د ا ر      ا و لین          صلب    ا و   گنجی   ز   نو ر    آ خر ین

عشو ه ا ی  کر د  و  ملا یک  د ر  سجو د         غیر  ا ز آ نکه   عشق ر ا   لا یق    نبو د

 چو ن   بر و ن    ا فتاد     سرّ        د لبری         گشت  پنها ن   د ر   حجا ب   د یگر ی

آ ن   حجا ب   د یگر ش     ا بلیس     شد        پر د ه د ا ر ی  کو   "بت تلبیس"   شد

پر د ه    بر    ر و ی   د لا ر ا یش     گر فت        تا  نها ن   بنما ید    ا سر ا ر    شگفت

 آ ن     تجلی کر د     ا ز    غیظش    نها ن           تا   بما ند    د لبر    ا و     بی نشا ن

ا ز    جنو د  شب   سپا هی    جمع   کر د          سعی بر   ا طفا ی   نو ر   شمع  کر د

گه  ز خشم   خو یش   تیغی  می کشید         نا خو د آ گه   پر د ه ها   ر ا   می د ر ید

 عشو ۀ   ا و   بو د   و   ر نج    پر د ه د ا ر          نعر ه می ز د ، پر د ه  ا ز  ر خ  بر مد ا ر

(بخش  د وّ م)

این  طر ف  چشم  ا نتظا ر  و     د لشد ه          ما ه جو یا نی  که  ر هشا ن  گمشد ه

تشنه کا م   و   کا سه   بر کف   تا سحر          تلبیه گو یا ن        و           تفتید ه جگر 

 تا  سحر     سر   بر ند ار ند   ا ز سجو د          تا   نما ید   جلو ه   آ ن   د ر یا ی  جو د

آ نکه خو د ر ا خو ا ند ه ر حما ن و ر حیم          خلق ، کی محر و م سا ز د آ ن کر یم؟

با  تجلی   خلق   ر ا   سیر ا ب       کر د          گر چه شا ن هر جلو ه ا ش بیتا ب کر د

نو ح  و  ا بر ا هیم  و  مو سی  و   مسیح          و آ ن  د گر سو   ز شت  خو یا نی قبیح

سا یه   ر و شن   بو د   تصو یر       حبیب          جلو ه ا ی  ز یبا   و   گا هی    پر مهیب

صحن       ر و یا ر و یی    ا ضد ا د     بو د          جلو ه ها   محد و د  و  ا و   آ ز ا د   بو د

 د ر   تجلی   بو د   ا سما      یک به یک          مشر کا ن  گم  کر د ه  سلطا ن  و  ملک

آ شکا ر ا       بو د      ا سر ار       نها ن          شعله و ر  می بو د    خشم     کا فر ا ن

پس     هر ا سا ن   ا ز   جلا ی    آ فتا ب          تا ختند    ا بلیسیا ن            بی نقا ب

تیر ها    بر   چلّه   و   خنجر   به د ست            بر  د ر ید ند  آ نچه  پشت  پر د ه ا ست

(بخش  سوّ م)

آ تش    نمر و د    و     ا بر ا هیم  و  د و د          یا   تجلا ی     خد ا و ند         "و د و د"

گر  پیمبر (ز کر یا)  با د ر ختی ا رّ ه  شد          حضر ت  "قیو م  حی"   بی  پر د ه  شد 

کیست   عیسی  ر ا کشد  ر و ی  صلیب         پر د ه  ا فتد  ا ز       ر خ   "نعم ا لطبیب"

"ر أ س  یحیی"     د ر  میا ن   تشت  ز ر          می سر آ ید    ر و ز    عد ل  "د ا د گر"

آ ن  یکی  د ر  آ تش  و    و آ ن  یک  ز د ار          نو ر ی   ا ز   ا نو ا ر   ز یبا ی   نگا ر    

تیغ ها    برّ ا ن    و     ما لا ما ل     خو ن          و  آ ن  طر ف  شید ا یی و ر قص  جنو ن

چو ن   حجا ب   نو ر  با   خو ن  د ر  تنید          پر د ۀ   ا نو ا ر ،  ا ز شش  سو  د ر ید

ا ز    حجا ب     نو ر     بیر و ن     آ مد ند          مهر    بر    عهد  الست   خو د   ز د ند 

ر نگ    نو ر ا نی   خو د      ر ا     با ختند          پر د ه   ا ز  ا سر ا ر  حق    ا ند ا ختند

کا ر  سا ز  ا بلیس  بی فرهنگ  شد          و آ ن  تجلی ها  همه  بی  رنگ شد          

(بخش  چها رّ م)

گشت        هنگا م        "تجلا ی  ا تمّ"          عکس  یا ر     ا فتا د   د ر   مر آ ت  غم

یو سفی    ز یبا  جما ل    و    سبز ه ر و          ا ز   "حر ا"   آ و ر د ه   "قو لو ا تفلحو ا"

د ر    تجلی    چهر ۀ      "ز هر ا یی اش"          کو ثر ی  فیا ض  و  همر ه  سا قی اش

کو ثر  و  سا قی  و  آ ن     عبد  "و د و د"          هر  سه  یک  جلو ه ز  جلو ا ت  و جو د  

"ا حمد"  و  "ز هر ا"  و  "حید ر"    هر  یکی          جلو ه ای   بو د ند  ،  د ر  با طن  یکی

با ر     د یگر     نو بت      ا بلیس     شد          پر د ه  بر د ا ر ی  بد و   تفو یض    شد

پر د ه  د ا ر     آ خر ین    ر ا    بر  نتا فت          بر  نمی آ سو د    تا     بر و ی  نتا خت

تا خت    بر    و ی   تا    پر یشا نش    کند          با    خطا  ،  تنز یه    جا نا نش      کند

آ ن     "مصفّا ی"      ز لا ل      بی نشا ن          خو ا ند "مجنو نش" نما ند  ز و  نشا ن

خو ا ست   بر   د ا ر د   حجا ب  "و ا همه"          کو فت  سیلی    بر    عذ ا ر  "فا طمه"

ر یسما ن  بر  با ز و ی   "حید ر"  ببست          تا  نما ند  غیر  "ذ ا تش"  هیچ  "هست"

د ا د    جا م  ز هر  د ر  د ست  "حسن"          کی  د ر  ا ینجا  حسن  ا و  گیر د  و طن

(بخش  پنجم)

نو بت      سا لا ر     عشّا قا ن    رسید       آ نکه    شر ح   عشق  ا و   نتو ا ن  شنید

پس ر سید  آ ن سلسله جنبا ن عشق           د ر  مقا بل    نیز ه  د ا ر ا ن  د مشق    

با نگ   زد    ا بلیس   بر   ا طر ا فیا ن          تا   به   کی   خا مو ش   ای   ا شر ا فیا ن

پر د ه پو شا ن پر د ه ها ا فتا د ه است          یک  حسین  و  یک  بیا با ن  با د ه  است 

د سته  د سته     تشنه کا ما ن    عد م          "می"      طلب  بنمو د ه  ا ز  "پیر حر م"

تشنه کا م     حسر ت   یک  جر عه ا ند          جملگی     د ر      ا نتظا ر      قر عه ا ند

"پیر"  ا ینجا    "می فر و شی"  می کند          با  خما ر ا ن   "سا قد وشی"     می کند

محفل  عر ش ا ست  و  نا ز ل  کر د ه ا و          فا ش   بنمو د ه  ا ست  "ا سر ا ر مگو" 

چو ن   بر و ن  ا ند اخته   ا ز پر د ه  ر ا ز          می کشیم ا ش  ما  به  هنگا م  نما ز    

خیمگا هش  ر ا   به  آ تش   می کشیم          تشنه  لب  د ر  جنب  آ بش  می کشیم

می بر یم    آ ن    "ر أ س ز یبا"    ا ز قفا          می ز نیم    آ تش       بجا ن   مصطفی

(بخش  ششم)

( ٩  بهمن ما ه ١٣٨٧ )

چو ن  ،  به  جا ن "مصطفی"  آ تش  ز د یم          آ تشی   بر گو هر  بی  غش  ز د یم

آ تش  پر د ر د        ،        نا فع  می شو د          ا ز  جما لش  نو ر  سا طع  می شود

معنی     "نو ر علی نو ر " ا ش       به  بین          ا ین بو د مصد ا ق "ختم ا لمر سلین"

نی"حسین"ا ش، بلکه "ا حمد" کشته ا یم          نو ر  و  خو ن ،با یکد گر آ غشته ا یم

تیغ  ما   ،   ا ز  خو ن  سر خش  سیر  شد          تا  "حسین  منّی"ا ش  تفسیر  شد

همچو"مشکو ة"است  و "مصبا ح"و "ز جا ج"          شمس خونین آ مر"ا طفی ا لسّر اج"

"کو کب د ر ّی" ا ست  ،  پو شید ه به خو ن          نو ر می پا شد ، ز حلقو مش بر و ن

ا ز  "یکا د ز یتها"     مقصو د    چیست؟          عصمت کبری است یاخو ن خفته ایست؟

کس نمی د ا ند"علی"یا"مصطفی"ا ست          یا که "ز هر ا"غر ق د ر خو ن خد ااست؟

د ر  میا ن  خو ن  ،  که  د ید ه   ما ه   ر ا          نی   "و لی ا لله"  ،  "و جه ا لله"      ر ا

ا سم ذ ا ت است و بو د ا و بی نشا ن          نی  "سر" و نی "پیر هن" نی "ا ستخو ان"

"ا سم  مستأ ثر" نشا نش  نیست هیچ          گر چه ، خا لی  ا ز مکا نش،نیست  هیچ

و ه که د ر  د ر یا ی خو ن ا فتا د ه ا ست          ز یر  تیغ      آ ن  ز بو ن   ا فتا د ه ا ست

ز یر  خنجر     د ست  و  پا یی    می ز ند          تشنه کا ما ن   ر ا    صد ا یی می ز ند

گو ید   ا ر لب تشنه ا ی        بیگا نه  شو          بی تعلّق شو   پس آ ن   د ر خا نه شو

چهر ۀ   ز یبا ی     خو ن  آ لو د          من          می ر سا ند ،  مقصد   و   مقصو د  من

ما نع   مطلب    ،     د گر   بر چید ه   شد          جلو ۀ   ز یبا ی   یا ر م    ،  د ید ه شد

آ نچنا ن       بگر فته ا م    آ غو ش    خو د          گو    تما یز    بین    د و    د لبر   نبو د 

(ادامه دارد)

 


کلمات کلیدی:   عاشورا ،معارف ،اهلبیت عصمت
     
 
طلوع خونین حقیقت (شب دهم محرم)
ساعت ٦:٢٧ ‎ق.ظ روز سه‌شنبه ۱٧ دی ۱۳۸٧  

(شهید مطهری:

معاویه در زمان خلافتش با اجیر کردن روحانیونی مثل ابوهریره کاملا عامل روحانیت را علاوه بر عامل دیانت استخدام کرد .

و بدین ترتیب چهار عامل زیر را در اختیار داشت:

عامل سیاست و پست های سیاسی -عامل ثروت -عامل دیانت -عامل روحانیت و طبقۀ روحانیین.)

دین خدا    به باطل آمیختند

مردم کوفه را       برانگیختند

بر سر فرزند علی     ریختند

آن یکی   می برد

و آن یکی می برد

سر حقیقت را         بریدند

آتش به خیمه اش کشیدند

 ..................................

افق  سراسر همه تاریک بود

خیمۀ دین به فتنه نزدیک بود

راه خدا        صراط باریک بود

کوفه      آلوده بود

غرق در شبهه بود

حق  ز  سر نیزه    طلوع کرد

چهرۀ خونین     و     پر از گرد


کلمات کلیدی:   عاشورا ،اهلبیت عصمت ،شهید مطهری ،معارف
     
 
رجز خوانی(شب نهم محرم)
ساعت ۱:۳۸ ‎ق.ظ روز دوشنبه ۱٦ دی ۱۳۸٧  

(امام خمینی:

حاشا که خلوص عشق موحدین جز به ظهور کامل نفرت از مشرکین و منافقین میسر شود...

...همۀ تیرها و کمانها و نیزه ها به طرف قرآن و عترت عظیم نشانه رفته اند و هیهات که امت محمد-صلی الله علیه و آله و سلم-سیراب شدگان کوثر عاشورا و منتظران وراثت صالحان به مرگ ذلت بار و به اسارت غرب و شرق تن دردهند )

رجز می خوانددرحالی  که خون ازبازویش می ریخت

صدای پر طنین او              گهی با ناله  می آمیخت

رجز  می خواند   با  رخسار زرد و      پیکری  خسته

ز  خاک کربلا          بر روی زردش       گرد بنشسته

رجز می خواندبی پروا     بسی آسوده بود از خویش

چو باران تیر می بارید و    او می تاخت بی تشویش

رجز می خواند پی در پی    همی با لحن  سوزانش

جگر تفتیده     لب خشکیده        بر دل داغ  یارانش

رجز خوانان برد آب و               ز هرسو تیر می بارد

گرفته مشک بر دندان         عجب حال خوشی دارد

به ناگه پای آن چابک سوار                 افتاد از رفتن

لبانش مهر و         شد خاموش دیگر از رجز خواندن

یکی تیر از قضا آمد به مشک و            آب شد نازل

ز تقدیر الهی                      ماند در حیرت ابوفاضل


کلمات کلیدی:   عاشورا ،امام خمینی ،معارف ،اهلبیت عصمت
     
 
حقیقت بی پرده (شب هشتم محرم)
ساعت ۳:٢۳ ‎ب.ظ روز یکشنبه ۱٥ دی ۱۳۸٧  

رجز حضرت علی اکبر (علیه السلام):

الحرب قد بانت لها الحقائق و ظهرت من بعدها مصادق والله رب العرش لا نفارق جموعکم او تغمد البوارق

ترجمه: جنگ است که گوهر مردان را آشکار می‌کند و درستی دعاوی پس از جنگ روشن می‌گردد. به خدای پروردگار عرش که جدا نمی‌شویم از این دسته های سپاه (شما)، مگر تیغها در نیام برود.

پیکار اکبر جنگ با نفاق است

آری نبرد خون و انشقاق است

فریاد می‌زد در میان میدان

مردم منم اولی ز آل سفیان

والله اولی بالنبی منم من

این مرتبت کی بد برای دشمن

خود را یزد، امیر مؤمنین خواند

این فتنه را باید ز سوی دین راند

با دشمنان، امروز می‌ستیزم

تا جان من باقی است خون بریزم

از پیشوایم می‌کنم حمایت

باطل ندارد حق حاکمیت

الحرب قد بانت لها الحقائق

و ظهرت من بعدها مصادق

می‌گفت و می‌جنگید او علی وار

تا پرده بردارد ز روی اغیار

...

بشکافت با تیغش سپاه شب را

یادآوران عصر بو لهب را


کلمات کلیدی:   عاشورا ،اهلبیت عصمت ،معارف
     
 
آخرین جزء قرآن حسین(شب هفتم محرم)
ساعت ٢:٠۱ ‎ب.ظ روز شنبه ۱٤ دی ۱۳۸٧  

(امام خمینی:

آنها چون مظهر رحمت خدا هستند می خواهند همۀ مردم سعادتمند باشند وقتی می بینند که مردم دارند دسته دسته به جهنم می روند دسته دسته برای خودشان جهنم تهیه می کنند آنها از این رنج می برند)

حسین   قنداقۀ   اصغر   گرفت

جزء سی ام را بروی سر گرفت

به  روی سر حجت  دیگر  گرفت

       او رحمة للعالمین  است

      چشم انتظار آخرین است

حسین مهر و اصغرش ماه بود

سلو کشان سیر الی الله بود

خدا ز شو ق هر دو   آگاه  بود 

    حسین پیر گل فروش است

   تحفۀ  او به روی دوش است

                  


کلمات کلیدی:   عاشورا ،اهلبیت عصمت ،معارف ،امام خمینی
     
 
ماه شب ظلمت(شب ششم محرم)
ساعت ٦:٤٦ ‎ب.ظ روز جمعه ۱۳ دی ۱۳۸٧  

(امام خمینی:

یکی چون من عمری در ظلمات حصارها و حجاب ها مانده است و در خانۀ عمل و زندگی جز ورق منیت نمی یابد . و دیگری در اول شب یلدای زندگی سینۀ سیاه هوسها را دریده است و با سپیدۀ سحر عشق عقد وصال و شهادت بسته است )

قرص مه سرزد ز پشت خیمه گه

آن زمان کآمد برون ز آغوش شه

پا به مرکب آسمان شب درید

کس نبود آنجا که آن مه را ندید

می درخشید اندر آن ظلمتکده

روی ماه نوجوان میکده

زان درخشش گشت روشن رزمگاه

شد شب تاریک مانند پگاه

پرتوش بنمود سیرتها عیان

آشکارا گشت دیوان نهان

از سیه رو دشت مالامال بود

لجه ای مواج از اضلال بود

از رخ قاسم حقیقت جلوه گر

تا مگر پییدا شود حری دگر

...


کلمات کلیدی:   عاشورا ،اهلبیت عصمت ،معارف ،امام خمینی
     
 
سیه چرده(شب پنجم محرم)
ساعت ٦:٢٢ ‎ب.ظ روز جمعه ۱۳ دی ۱۳۸٧  

ای سیه چرده که بوذر به تو آموخته عشق

گونه های نمکینت کمکی سوخته عشق

باشد استاد اگر بوذر و شاگردش جون

بی شبیه است چنین مدرسه ای در همه کون

قصۀ عشق چو بوذر به غلامش آموخت

در دل مخلص او شمع محبت افروخت

منتظر ماند که عاشور حسینی برسد

نوبت رقص وی و شور حسینی برسد

پس به میدان بلا رقص کنان پا بنهاد

آنچنان رقص جنون کرد که از پا افتاد

جذبه اش یوسف زهرا سربالین آورد

سر تعظیم بدو صاحب آئین آورد

جون در کنه عبودیت خود شد معبود

 همچنان کعبه شد و گشت به عالم مسجود

پس حسین ابن علی چهره به رویش بنهاد

آنچنان کرد که با شبه نبی اکبر داشت


کلمات کلیدی:   عاشورا ،معارف ،اهلبیت عصمت
     
 
بر سر دو راهی(شب چهارم محرم)
ساعت ۱٢:٥۱ ‎ق.ظ روز چهارشنبه ۱۱ دی ۱۳۸٧  

(امام خمینی:

ملت عزیز ما که مبارزان حقیقی و راستین ارزش های اسلامی هستند به خوبی دریافته اند که مبارزه با رفاه طلبی سازگار نیست. و آنها که تصور می کنند مبارزه در راه استقلال و آزادی مستضعفین و محرومان جهان با سرمایه داری و رفاه طلبی منافات ندارد با الفبای مبارزه بیگانه اند...بحث مبارزه و رفاه بحث قیام و راحت طلبی بحث دنیا خواهی و آخرت جویی دو مقوله ای است که هرگز با هم جمع نمی شوند )

گفتم به تو حر جمع دو عالم شدنی نیست

دینداری و راحت طلبی ساختنی نیست

یا اهل زمین باش که در نار بمانی

یا دل بکن از منصب و هر نام و نشانی

ای حر به خود  آ  هوش بیا وقت نمانده

جز لحظه ای اندک دگر این بخت نمانده

ای صد دله دل یکدله کن کار خراب است

آن چیز که دل برده ز تو عین سراب است

برخیز ز جا عالم موهوم رها کن

بگذر ز سر و رو به سوی آل عباکن

از خود مطلب توشه ای و برگ و توانی

هرگز طی این راه به پایت نتوانی

دستت به دعا گیر و سرت زیر بیانداز

شاید شود از مرحمت دوست دری باز


کلمات کلیدی:   عاشورا ،اهلبیت عصمت ،معارف ،امام خمینی
     
 
استفاده از تریبون دشمن (شب سوم محرم)
ساعت ۱:٤٤ ‎ق.ظ روز سه‌شنبه ۱٠ دی ۱۳۸٧  

(شهید مطهری :

بودن اهل بیت امام حسین.ع در صحنه کربلا صحنه را بسیار بسیار داغتر کرد و در واقع امام حسین.ع یک عده مبلغ را طوری استخدام کرد که بعد از شهادتش آنها را با دست و نیروی دشمن تا قلب حکومت دشمن یعنی شام فرستاد. <حماسه حسینی جلد یک>

اهل بیت پیغمبر کار دیگرشان این بود که از نزدیک به وسیله خود دشمن توانستند با مردم تماس بگیرند. در صورتی که قبلا آحاد و افراد جرات تماس نداشتند. زینب از تریبون دشمن استفاده کرد. استفاده از تریبون دشمن در حقیقت جنگ را تا خانه دشمن کشیدن است. <حماسه حسینی جلد سوم> )

سر زده از افق تار و سیاه کوفه

پشت کوهان قمری عارضه ای مکشوفه

موی ژولیده و جاری ز جبینش خوناب

رنگ رخسار پریده است بسان مهتاب

نیمی از عارض آن ماه درخشان می بود

نیمه دیگر به پس ابر فرو رفته کبود

پرتوی جلوۀ او دل ز دو عالم می برد

جبروتش به خشوع همگان می افزود

از شعاع رخ او کوفه تاریک پگاه

کوفه لرزان شده بر خویش از آن خشم نگاه

آن شب ظلمت و صیرورت آن ماه جمال

سیر می کرد علی وار در آفاق کمال

غایت جلوۀ او آیت اسم اعظم

آن امانت که نموده قد سروش را خم

زینب است این که از او جلوه کند جمع خصال

مظهر اسم جمال اشت و تجلای جلال


کلمات کلیدی:   عاشورا ،اهلبیت عصمت ،شهید مطهری ،معارف
     
 
برگزیدگان(شب دوم محرم)
ساعت ۱:۱٢ ‎ق.ظ روز دوشنبه ٩ دی ۱۳۸٧  

(شهید مطهری:

شخصیت دادن به یک ملت به این است که به آنها عشق و ایده آل داده شود

و اگر عشق ها و ایده آل هایی دارند که رویش غبار گرفته است

باید آن گرد و غبار را زدود

و دو مرتبه آن را زنده کرد)

طنین بانگ جرس بس ز دور می آید

صدای غافله سالار نور می آید

ندای بانگ اناالله می رسد بر گوش

نو ید وعدۀ  وصل و حضور می آید

بیا که شعله کشد خون ز نخلۀ بی سر

چو آتشی که ز اشجار طور می آید

هلا که می رسدت مژدۀ "انااخترتک"

هزار تیر بلایت به جور می آید

برون برو  ز تعلق که وادی قدس است

طهارتی که پگاهش سرور میآید

کنو ن  ز شعلۀ گرمش بگیر یک قبسی

به سنگ سرد دلت زن به شور می آید


کلمات کلیدی:   عاشورا ،اهلبیت عصمت ،شهید مطهری ،معارف
     
 
سفر به غزه
ساعت ۱٢:٥٦ ‎ق.ظ روز دوشنبه ٩ دی ۱۳۸٧  

مرگ در کام تو دارد مزه؟

میل داری بروی تا غزه؟

در دل خون و خطر رقص کنی

همچنان لاله درون سبزه؟

 


کلمات کلیدی:   سیاسی ،معارف ،غزه
     
 
مغضوبین(شب اول محرم)
ساعت ۱۱:٤۳ ‎ب.ظ روز شنبه ٧ دی ۱۳۸٧  

(شهید مطهری:

مردم کوفه در مقابل حکومت شام از زن و مرد مستسبع و اراده باخته شده بودند نمی توانستند مطابق عقل خودشان تصمیم بگیرند...)

ای کوفه خموشی از چه سبب؟

مبهوتی و حیرانی تو عجب

ای مأذنه عدل علوی

مقهور ستم های اموی

از مسجد و محراب تو هنوز

آوای علی آید شب و روز

ای خیل سیه پوشان علی

مغضوب پس از فقدان علی

ایتام و مساکین مژده کنون

در کوفه شود هنگامه خون

از مکه رسد فرزند حرم

آید که رها بخشد ز ستم

مسلم به رهایی آمده است

آن پیک خدایی آمده است

از جانب یار آورده پیام

"قوموا" که بود هنگام قیام

ای شهر علی نک سینه فراز

مهمان تو می آید زحجاز

این خواب گران ای کوفه بس است

فرزند علی بی یار و کس است

(شهید مطهری: بی شک مردم کوفه از شیعیان علی ابن ابیطالب بودند و امام حسین را شیعیانش کشتند...)


کلمات کلیدی:   عاشورا ،اهلبیت عصمت ،معارف
     
 
مباهله
ساعت ۱۱:٥۳ ‎ق.ظ روز چهارشنبه ٤ دی ۱۳۸٧  

شکر آن خدای را که

روز مباهله را

روز مباهات ما قرار داد

(روز خانواده بر جامعه انسانیت مبارک باد)


کلمات کلیدی:   معارف