28 صفر
ساعت ٦:٢٦ ‎ب.ظ روز سه‌شنبه ٢٩ بهمن ۱۳۸٧  


امام خمینی:
همه می دانیم که در زمان پیغمبر وضع جوری بود که پیغمبر حتّی احکامی که می خواست بگوید تقیه می کرد...همه چیز (را) گفت، در رساندن مطلب هیچ قصوری نبود. اما... آشنا کردن مردم به مسایل، یک مساله ای نبود که از عهدۀ کس بر آید.
(صحیفۀ نور،جلد20صفحۀ79)

  "آتش زیر خاکستر"

می وزد باد غم از عرش برین

ابرماتم سایه کرده برزمین

می رود "شمس الضحی"شب می رسد 

عسرت "زهرا" و "زینب"می رسد

در زمین و آسمان غوغا به پاست         

خون ببارد دیدۀ عالم سزاست

"مصطفی" افتاده محزون و نزار         

در دل بستر به حال احتضار

"حیدر"و "زهرا" کنارش حاضرند

دل پریشان برقضایا ناظرند

بستر او را گرفته در میان

کینه توزانی بظاهر دوستان

سرخوشند آن مردم دنیا پرست

کین دگر پایان عمر "احمد" است

شاد چون خورشید پنهان می شود

نوبت جولان رندان می شود

گرد بستر جملگی در انتظار

تا شود خاموش شمع روزگار

"مضطفی" بگشود لب را با تعب

تا نگردد زنده "عصربولهب"

بار دیگر زان لب گوهر فشان

تالی تلو نبی گردد عیان

ناگهان شد بانگ شیطانی بلند

شد اهانت بر رسول ارجمند

از دل خاکستر آتش شعله زد

پرده بفتاد از وجوه "دیو و دد"

شد برون از آستین دستی کزآن

حاصل عمر نبی گردد خزان

"عقل کل" را خواند مجنون آن لعین

مهر شد لبهای "ختم المرسلین"

آن طبیب حاذق درد آشنا

کام خود را بست ، دین یابد بقا

پس چنین فرمود:"انّی تارک

فیکم الثقلین" تا باقیست کون

این بفرمود و پس آنگه دیده بست

شد رها از عدّه ای منصب پرست

گشت محروم امت از نور خدا

کشتی اندر بحر شد بی "ناخدا"

نور حق از وجه حیدر جلوه گر

دیدۀ حق بین نمی بینی دگر

 ....................................................................................................................

امام خمینی:
حضرت زهرا؛ ... در این ظرف (عمر) کوتاه(ش) مجاهده داشته است، مخاطبه داشته است با حکومتهای وقت، محاکمه می کرده است حکومتهای وقت را ...
(صحیفۀ نور،جلد19صفحۀ279)

"قیام فاطمه"

گشت آغاز قیام "فاطمه"

داده "رهرا"برسکوتش خاتمه

زد رقم با خون به دیوار گلین

زنده می بادا "امیرالمؤمنین"

"فاطمه" در پشت در سنگر گرفت

راه را بر دشمن "حیدر" گرفت

"فاطمه" سرداد پشت در شعار

تا نماید حق "حیدر" آشکار

گفت مگذارم که شویم را برید

یا مگر از روی خونم بگذرید

آه از آن ساعت که آن سنگر شکست

پهلوی او با فشار در شکست

خون پاکش برزمین خانه ریخت

در ره احقاق صاحبخانه ریخت

پس عدو بر خون پاکش پا گذاشت

"مصطفی" را رفت برباد آنچه کاشت

آه و واویلا که "زهرا" کشته شد

کوخ او با خون دل آغشته شد

سنگر "حیدر" شکسته آه آه

در کجایی یا"رسول الله" آه

ریسمان بازوی "حیدر" بسته شد

بر گلوی شیر خیبر بسته شد

آن گره بگشای "احزاب" و "احد"

از چه نگشاید گره از کار خود

دورۀ جولان تزویر آمده

دورۀ لب بستن شیر آمده

جز قیام "فاطمه" بانگی نبود

هیچ آوایی در آن وادی نبود

گر نبود آوای محزون "بتول"

هیچ أثر باقی نمی ماند از "رسول"

.....................................................................................................

امام خمینی:
امام حسن سلام الله علیه؛ آنقدر گرفتاری که از این دوستان و اصحابش داشت، از دیگران نداشت. اصحابی که توجه نداشتند که امام زمانشان روی چه نقش(ه ای) دارد عمل می کند، با خیلهای کوچکشان، با افکار ناقص شان در مقابلش می ایستادند و غارتش کردند، اذیتش کردند... شکستش دادند...
(صحیفۀ نور،جلد 8 صفحۀ 89)

"صلح تحمیلی"

مجتبی هرگز سر ساز نداشت

هیچ قصد صلح و آرامش نداشت

اوّلین روزی که بردولت رسید

جانب سفیانیان لشکر کشید

درنبرد با زراندوزان شام

صلح شد تحمیل آن والا مقام

کاخ سبز شام از او راحت نداشت

کوفه در هنگامه اش تنها گذاشت

هیچ بیعت با زراندوزان نکرد

آشنایی اش داد جامی پر ز درد

او حذر از یار و دشمن می نمود

زیر پیراهن "زره" تن می نمود

ظاهرش آرام و قلبش پر ز خون

کوه صبری غصّه اش از حد برون

آبرویش باخت در احیای دین

خوانده اند او را "مذل المؤمنین"

زآشنایان دیده بود آنسان محن

کز دو لب خون می چکیدش در لگن

کام او لبریز بود از خون دل

سینه اش از ناسزاها مشتعل

این بلاها از خودی آمد بسر

رخوت یاران نمودش خونجگر

یادگار این سیره ماند از "مجتبی"

پرده ای زاستیزۀ "فقر وغنا" 

.....................................................................................................

امام خمینی:
حضرت رضا سلام الله، در آن ابتلاءاتی که داشت _ در آن مصیبت های معنوی که برایش وارد می شد، بدون اینکه یک اختلافی ایجاد کند، با آرامش راه خودش را به پیش می برد، مقید بود به اینکه آرامش ملت را حفظ کند.
(صحیفۀ نور؛ جلد 13 صفحۀ 233)

 حفظ آرامش

میل کردی عنب آلوده

آنچه پاره جگرت بنموده

عنب تلخ نهادی بر کام

نوش کردی، شود ابقا اسلام

حنظلی را چو به لب بنهادی

طاقت خویشتن از کف دادی

برد از هوش، شرار عنبت

لیک جز شکر ندیدم به لبت

چو یکی مار گزیده در پیچ

به شکایت نگشودی لب هیچ

همٌ تو بود در آن واویلا

نشود باطن مأمون پیدا

پرده از روی کریه اش افتد

بت تزویر، مباد آشفتد

بگشاید به علن دست ستم

ریزد آرامش شیعه بر هم

شیعه آن روز نهالی نو بود

قصه ات بر غمشان می افزود

جور مأمون بخریدی با جان

رفع شد فتنه او از یاران


کلمات کلیدی:   معارف ،اهلبیت عصمت ،امام خمینی
     
 
اربعین و دل زینب
ساعت ٢:٠۳ ‎ق.ظ روز جمعه ٢٥ بهمن ۱۳۸٧  

(شهید مطهری: زینب ... عظمتی ... در دامن زهرا.س و از تربیت علی.ع به دست آورده بود،‌درعین حال زینب بعد از کربلا ...شخصیت و عظمت بیشتری دارد-حماسۀ حسینی جلد١ صفحۀ١٧۶....دم دروازۀ کوفه دخترعلی، دختر فاطمه،... تجلی پیدا می کند...شجاعت علی<را>با حیای زنانگی درهم آمیخته بود--حماسۀ حسینی جلد ١ صفحۀ ٣٣۵ )

دل زینب  ،  دل زینب

که شده مسجدزینب

نبود جز تو  در این دل

که تویی مرشد زینب          در مسجد سینه چهل شب

                                     احیا       بگرفته         زینب

                یا حبیبی،یا حبیبی،یا حبیبی،یا حبیبی 

 

همه شب یادتو بودم

به خدا  کنج    خرابه

همه جا ذکر تو گفتم

به سکوت وبه خطابه           آمد    زینب      ز   اسارت

                                      آمد     زینب     به    زیارت

                یا حبیبی،یا حبیبی،یا حبیبی،یا حبیبی

 

پس ازاین چلّه نشینی

به  وصال  تو  رسیدم

تو مپرس  از  رخ زردم

منگر   موی    سپیدم          من   زینب   چلّه   نشینم

                                      من   کوه   صبر   و   یقینم

                یا حبیبی،یا حبیبی،یا حبیبی،یا حبیبی

 

دل زینب   ،   دل زینب

بگرفت  از  تو   وجاهت

به  خدا  هستی  زینب

شده   محتاج   نگاهت          تنها  رفتی  سوی  معراج

                                        کردی   دل  من  را  تاراج

                یا حبیبی،یا حبیبی،یا حبیبی،یا حبیبی

غم    معمار   دل    من

همۀ هستی من ساخت

پس از آن کشتی دل را

وسط  دجله   بیانداخت           با دل زخمی و مجروحم

                                        در طوفان کشتی نوحم

            یا حبیبی،یا حبیبی،یا حبیبی،یا حبیبی

 ....................................................................................................................

 درپاسخ به سید حسین روانبخش

وصال حضرت دلبر چو دال کرده قدم          هزارشکر،نهادم براین مزار قدم

....................................................................................................................

درپاسخ به حرفهای بی عنوان(آزاده):
دوست آتش زد به قلبم،همچو شمع ام کرده است
سوخت جانم،یا چراغ راه جمع ام کرده است
گرد خاکستر،چه می خواهند این پروانه ها
حکمتی دارد یقین،کاین حال و وضع ام کرده است

 

 


کلمات کلیدی:   شهید مطهری ،اربعین ،معارف ،اهلبیت عصمت
     
 
بحر طو یل ( تا اربعین )
ساعت ۱٢:٢٠ ‎ق.ظ روز چهارشنبه ۱٦ بهمن ۱۳۸٧  

سلا م 

به "عون الله تعالی" و با اجازۀ همۀ دوستان،امشب شعر بحرطو یل را که قبلاً ۶ بند آن را ارایه کرده بودم، کامل می‌کنم .
البته برای اینکه تمام مطلب در یک پست قابل رؤیت باشد، بندهای قبلی را هم دوباره درج کردم. امیدوارم موجب کسالت دوستان نشده باشم.

 

تــجـــلـی

(بند  ا وّ ل)

کنز  مخفی  بو د  د ر  ستر  و  حجاب          خو ا ست  بر د ا ر د  کمی  ا ز  ر خ  نقاب

عشو ه ا ی   بنما ید   و     با  د لبر ی          چهر ه   آ ر ا ید     به   صد  ا فسو نگر ی

پر د ه ها    ر ا    یک به یک     با لا زند           مژ د ۀ     "قو سین ا و ا د نی"     د هد 

 گو شه   ا بر و یی   جما لی    پر عتا ب           ر خ نما ید    ا ز  پس   صد ها   حجا ب

گر چه  د و ر ا ست  ا ز کمین  ر هز نا ن           کی کند  ا ز  د و ستان  ر ا ز ش   نها ن

خو ا ند ه ا و خو د ر ا "جلیس ا لذ ا کر ین"          هر کجا   ا نس  ا ست   می آ ید  یقین

هر  تجلی   می نما ید           بی حجاب          خو د بو د د ر   پر د ه ها ی  بی حساب

گشت   " آ د م"    پر د ه د ا ر      ا و لین          صلب    ا و   گنجی   ز   نو ر    آ خر ین

عشو ه ا ی  کر د  و  ملا یک  د ر  سجو د         غیر  ا ز آ نکه   عشق ر ا   لا یق    نبو د

 چو ن   بر و ن    ا فتاد     سرّ        د لبری         گشت  پنها ن   د ر   حجا ب   د یگر ی

آ ن   حجا ب   د یگر ش     ا بلیس     شد        پر د ه د ا ر ی  کو   "بت تلبیس"   شد

پر د ه    بر    ر و ی   د لا ر ا یش     گر فت        تا  نها ن   بنما ید    ا سر ا ر    شگفت

 آ ن     تجلی کر د     ا ز    غیظش    نها ن           تا   بما ند    د لبر    ا و     بی نشا ن

ا ز    جنو د  شب   سپا هی    جمع   کر د          سعی بر   ا طفا ی   نو ر   شمع  کر د

گه  ز خشم   خو یش   تیغی  می کشید         نا خو د آ گه   پر د ه ها   ر ا   می د ر ید

 عشو ۀ   ا و   بو د   و   ر نج    پر د ه د ا ر          نعر ه می ز د ، پر د ه  ا ز  ر خ  بر مد ا ر

(بند  د وّ م)

این  طر ف  چشم  ا نتظا ر  و     د لشد ه          ما ه جو یا نی  که  ر هشا ن  گمشد ه

تشنه کا م   و   کا سه   بر کف   تا سحر          تلبیه گو یا ن        و           تفتید ه جگر 

 تا  سحر     سر   بر ند ار ند   ا ز سجو د          تا   نما ید   جلو ه   آ ن   د ر یا ی  جو د

آ نکه خو د ر ا خو ا ند ه ر حما ن و ر حیم          خلق ، کی محر و م سا ز د آ ن کر یم؟

با  تجلی   خلق   ر ا   سیر ا ب       کر د          گر چه شا ن هر جلو ه ا ش بیتا ب کر د

نو ح  و  ا بر ا هیم  و  مو سی  و   مسیح          و آ ن  د گر سو   ز شت  خو یا نی قبیح

سا یه   ر و شن   بو د   تصو یر       حبیب          جلو ه ا ی  ز یبا   و   گا هی    پر مهیب

صحن       ر و یا ر و یی    ا ضد ا د     بو د          جلو ه ها   محد و د  و  ا و   آ ز ا د   بو د

 د ر   تجلی   بو د   ا سما      یک به یک          مشر کا ن  گم  کر د ه  سلطا ن  و  ملک

آ شکا ر ا       بو د      ا سر ار       نها ن          شعله و ر  می بو د    خشم     کا فر ا ن

پس     هر ا سا ن   ا ز   جلا ی    آ فتا ب          تا ختند    ا بلیسیا ن            بی نقا ب

تیر ها    بر   چلّه   و   خنجر   به د ست            بر  د ر ید ند  آ نچه  پشت  پر د ه ا ست

(بند  سوّ م)

آ تش    نمر و د    و     ا بر ا هیم  و  د و د          یا   تجلا ی     خد ا و ند         "و د و د"

گر  پیمبر (ز کر یا)  با د ر ختی ا رّ ه  شد          حضر ت  "قیو م  حی"   بی  پر د ه  شد 

کیست   عیسی  ر ا کشد  ر و ی  صلیب         پر د ه  ا فتد  ا ز       ر خ   "نعم ا لطبیب"

"ر أ س  یحیی"     د ر  میا ن   تشت  ز ر          می سر آ ید    ر و ز    عد ل  "د ا د گر"

آ ن  یکی  د ر  آ تش  و    و آ ن  یک  ز د ار          نو ر ی   ا ز   ا نو ا ر   ز یبا ی   نگا ر    

تیغ ها    برّ ا ن    و     ما لا ما ل     خو ن          و  آ ن  طر ف  شید ا یی و ر قص  جنو ن

چو ن   حجا ب   نو ر  با   خو ن  د ر  تنید          پر د ۀ   ا نو ا ر ،  ا ز شش  سو  د ر ید

ا ز    حجا ب     نو ر     بیر و ن     آ مد ند          مهر    بر    عهد  الست   خو د   ز د ند 

ر نگ    نو ر ا نی   خو د      ر ا     با ختند          پر د ه   ا ز  ا سر ا ر  حق    ا ند ا ختند

کا ر  سا ز  ا بلیس  بی فرهنگ  شد          و آ ن  تجلی ها  همه  بی  رنگ شد          

(بند  چها رّ م)

گشت        هنگا م        "تجلا ی  ا تمّ"          عکس  یا ر     ا فتا د   د ر   مر آ ت  غم

یو سفی    ز یبا  جما ل    و    سبز ه ر و          ا ز   "حر ا"   آ و ر د ه   "قو لو ا تفلحو ا"

د ر    تجلی    چهر ۀ      "ز هر ا یی اش"          کو ثر ی  فیا ض  و  همر ه  سا قی اش

کو ثر  و  سا قی  و  آ ن     عبد  "و د و د"          هر  سه  یک  جلو ه ز  جلو ا ت  و جو د  

"ا حمد"  و  "ز هر ا"  و  "حید ر"    هر  یکی          جلو ه ای   بو د ند  ،  د ر  با طن  یکی

با ر     د یگر     نو بت      ا بلیس     شد          پر د ه  بر د ا ر ی  بد و   تفو یض    شد

پر د ه  د ا ر     آ خر ین    ر ا    بر  نتا فت          بر  نمی آ سو د    تا     بر و ی  نتا خت

تا خت    بر    و ی   تا    پر یشا نش    کند          با    خطا  ،  تنز یه    جا نا نش      کند

آ ن     "مصفّا ی"      ز لا ل      بی نشا ن          خو ا ند "مجنو نش" نما ند  ز و  نشا ن

خو ا ست   بر   د ا ر د   حجا ب  "و ا همه"          کو فت  سیلی    بر    عذ ا ر  "فا طمه"

ر یسما ن  بر  با ز و ی   "حید ر"  ببست          تا  نما ند  غیر  "ذ ا تش"  هیچ  "هست"

د ا د    جا م  ز هر  د ر  د ست  "حسن"          کی  د ر  ا ینجا  حسن  ا و  گیر د  و طن

(بند  پنجم)

نو بت      سا لا ر     عشّا قا ن    رسید       آ نکه    شر ح   عشق  ا و   نتو ا ن  شنید

پس ر سید  آ ن سلسله جنبا ن عشق           د ر  مقا بل    نیز ه  د ا ر ا ن  د مشق    

با نگ   زد    ا بلیس   بر   ا طر ا فیا ن          تا   به   کی   خا مو ش   ای   ا شر ا فیا ن

پر د ه پو شا ن پر د ه ها ا فتا د ه است          یک  حسین  و  یک  بیا با ن  با د ه  است 

د سته  د سته     تشنه کا ما ن    عد م          "می"      طلب  بنمو د ه  ا ز  "پیر حر م"

تشنه کا م     حسر ت   یک  جر عه ا ند          جملگی     د ر      ا نتظا ر      قر عه ا ند

"پیر"  ا ینجا    "می فر و شی"  می کند          با  خما ر ا ن   "سا قد وشی"     می کند

محفل  عر ش ا ست  و  نا ز ل  کر د ه ا و          فا ش   بنمو د ه  ا ست  "ا سر ا ر مگو" 

چو ن   بر و ن  ا ند اخته   ا ز پر د ه  ر ا ز          می کشیم ا ش  ما  به  هنگا م  نما ز    

خیمگا هش  ر ا   به  آ تش   می کشیم          تشنه  لب  د ر  جنب  آ بش  می کشیم

می بر یم    آ ن    "ر أ س ز یبا"    ا ز قفا          می ز نیم    آ تش       بجا ن   مصطفی

(بند  ششم)

 چو ن  ،  به  جا ن "مصطفی"  آ تش  ز د یم          آ تشی   بر گو هر  بی  غش  ز د یم

آ تش  پر د ر د        ،        نا فع  می شو د          ا ز  جما لش  نو ر  سا طع  می شود

معنی     "نو ر علی نو ر " ا ش       به  بین          ا ین بو د مصد ا ق "ختم ا لمر سلین"

نی"حسین"ا ش، بلکه "ا حمد" کشته ا یم          نو ر  و  خو ن ،با یکد گر آ غشته ا یم

تیغ  ما   ،   ا ز  خو ن  سر خش  سیر  شد          تا  "حسین  منّی"ا ش  تفسیر  شد

همچو"مشکو ة"است  و "مصبا ح"و "ز جا ج"          شمس خونین آ مر"ا طفی ا لسّر اج"

"کو کب د ر ّی" ا ست  ،  پو شید ه به خو ن          نو ر می پا شد ، ز حلقو مش بر و ن

ا ز  "یکا د ز یتها"     مقصو د    چیست؟          عصمت کبری است یاخو ن خفته ایست؟

کس نمی د ا ند"علی"یا"مصطفی"ا ست          یا که "ز هر ا"غر ق د ر خو ن خد ااست؟

د ر  میا ن  خو ن  ،  که  د ید ه   ما ه   ر ا          نی   "و لی ا لله"  ،  "و جه ا لله"      ر ا

ا سم ذ ا ت است و بو د ا و بی نشا ن          نی  "سر" و نی "پیر هن" نی "ا ستخو ان"

"ا سم  مستأ ثر" نشا نش  نیست هیچ          گر چه  خا لی  ا ز  مکا نش نیست هیچ 

(بند هفتم) 

جبر ییلی     آ مد ه     د ل  با خته          سا یه ا ی     بر  پیکر ش     ا ند ا خته

گفت  :  جبر ا ییل  ر ا   کی   با  و فا          ر و    مکش    پر د ه    ر خ    یا ر    مر ا

گر چه "ا بلیس"ا ست ر و ی سینه ا م          کی  حجا بم   ،   بلکه    من   آ یینه ا م

گر  ببینی  ،  پیکر م  ر ا    چا ک   چا ک          ببینی ا ر ا ین جسم پر خو ن ر و ی خا ک

و ر    ملقب    گشته    با بم  "بو تر ا ب"          ما    نمی بو د یم    ا ز    ا وّ ل  حجا ب

ما   همه   نو ر یم  ،    نو ر  و ا حد یم          بر   عملکر د    خلا  یق       شا هد یم

ا ز و جو د ما ست  شیطا ن ز ند ه ا ست          آ د م   و   ا بلیس  ما  ر ا  بند ه  ا ست

فتنه ها یی  که  به  عا لم    شد  به  پا           پر د ه  بر د ا ر ی  کند     ا ز  ر و ی  ما 

لشکر    "ا بلیس"    هر  ز شتی  نمو د          پر د ه  ا ز  " قیّو م  عا لم"  می ر بو د

مظهر    " قیّو م"  ،     نا م  "مر تضی"          نیست  فعلی جز به  ا ذ ن  و  ا مر  ما

ا ز  قفا    گر  "شمر" ر أ سی  می بر د          بی گما ن    فر ما ن  ما  ر ا  می بر د

ز و ر و با ز و ی  همه  شیر ان  ز  ما ست          غیر ا ز ا ین  هر ا ید ه  د ا ر ی  نا ر و ا ست

"ذ و ا لفقا ر"   ما    بو د ،  ا کنو ن  غلا ف          د ر  نیآ ر د سر  کسی  ا ز  ا ین  کلا ف

سرّ  سرّ    ا ین  جها ن     ما ییم  و  بس          آ شنا  ا ز  ا ین  حقیقت  نیست  کس

ما  به  مخلو قا ت   ،   معنا    می دهیم          د و ز خ و فر د و س شا ن  جا می د هیم

آ ب  ،  کر د م گر طلب  ا ز  "شمر" پست          خو ا ستم   تا  قلب  ا و  آ ر م  بد ست

شا ید  ا و  ا نسا ن بگر د د  همچو  حرّ          با ز  یا بد  فطر ت  خو د  همچو  د رّ

با  عطو فت    من  سخن  گفتم     بد و          لیک  قلبش ر ا نمو د ه  پشت  و  ر و

سو ی   ا نسا نیتش         می خو ا نمش          سو خته سر ما یه ا ش ، نبو د  غمش

حا لیا    کو    ا ینچنین    گر د ید ه   شر          ا لگو یش  کر د م  من  ا ز  بهر  بشر

سا لکا ن  ز آ ن  ز شت  خو    گیر ند  پند          طا عت  ما  ر ا  نبا ید  چو ن  و  چند

تیغ  شیطا ن   خو ن  پا کا ن  ر ا  بر یخت          بلکه  ز شتی ا ز د ل خو با ن گریخت

چو ن  شو د   پا کیز ه    د لها    ا ز   بد ی          می شو د  مجذ و ب  "حیّ  سر مدی"

     قلب شا ن  با غ  و  گلستا ن می شو د          عا ز م    بز م    نیستا ن   می شود 

ر و  تما شا  کن  د ر ا ین  د شت بهشت          هر  مکا نش  "د یر"  گشته  یا کنشت   

گشته  مست  آ ن  یک  ز  ا بر  رحمتش         و آ ن یک  ا ز  قهر ش بسو ز د  د ر  عطش

هر  تجلّی  کر د  آ ن  آیینه  د ا ر          بر د  هو ش  کر د  مست  و  بیقر ا ر

گر به  سو ی  هر یک  ا ز  مستا ن  ر و ی          پا سخ  ا یشا ن  به  خو بی  بشنو ی      

(بند  هشتم)

ما  همه  مست  ا ز  ز لا ل  کو ثر یم          ما  ز  مستی  د ر  عد م  سر  می بر یم

می بنو شید ه  قد ح  ا ند ر  قد ح          ر قص  د ر  خو ن  کر د ه  مستا ن  با  فر ح

غر ق  خو ن  ا ز  پیچ  پیچ  ز لف  یا ر          خو یشتن  ر ا  کر د ه  گم  د ر  ا ین  د یا ر

سر خو شا ن  صهبۀ  "قا لو ا بلی"          صید  د ا م  "ا لبلاء لا لو لاء"

جملگی  ز  ا جز ا ء  ا سم  ا عظمیمم          فا نی  ا ند ر  ذ ا ت  و  بر  ا و  محر میم

ا سم  ا عطم  ر ا  ا ست هفتا د و د و  جز و          کر بلا  ر ا  هست  هفتا د و  د و  عضو

ا سم  مستأ ثر  "حسین ابن علی"ا ست          آ نکه  "وجه الله" ا ز  و ی  منجلی ا ست

بر  تنش  هفتا د و د و  ز خم  آ مد ه          د ر  مقا م  ا سم  ا عظم  آ مد ه

ز خم  شمشیر ش  غم  یا ر ا ن  ا و  است          د ا غ  هر  یک  آ تشی  بر  جا ن  ا و  است

چو ن  ز  هفتا د و د و  تن  سر  شد  جد ا          ذ بح  شد  ا سما ء  حسنی  د ر  منا

آ یه ها چو ن  جملگی  بی  سر  شد ند          فا نی  ا ند ر  آ یۀ  ا کبر  شد ند

ز  ا بتد ا  آ یا ت  بی  سر  بو د ه ا ند          پا ی  "بسم الله"  سر  بسپر د ه ا ند

آ یه ها ی  کر بلا  بی ر نگ  بو د          با  "حسین ابن علی" همر نگ  بو د

(بند  آخر)

 

ا نبیا    گر د    آ مد ه    د ر    قتلگا ه          گر د    تخت    آ ن    "سلیما ن  با ر گا ه"

"مصطفی" و  "مرتضی"  و  "فا طمه"          خو یش    ر ا    بینند    د ر    آ ن    آ یینه

جا ی جا ی  بو سه ها ی  "مصطفی"          چشمه  چشمه   ،  جو شش  خو ن  خد ا

بسته دستا ری بر آ ن بشکسته سر          سینه اش  ا ز    "صد ر ز هر ا"     پا ر ه  تر

قلب ،  ا ز تیر سه شعبه  لا ش لا ش          و  آ ن  جبین  پر ز خو نش      دل  خر ا ش

سنگ    می با رید ا ز  هر  سو  بر  ا و          نیز ه ای     کر د ند      حلقو مش      فر و

د ر    تما شا یند    "ا صحا ب  کسا"          ما ت    و    مبهو ت ا ند     جمع   ا نبیا

و ه که د ر  د ر یا ی خو ن ا فتا د ه ا ست          ز یر  تیغ      آ ن  ز بو ن   ا فتا د ه ا ست

ز یر  خنجر     د ست  و  پا یی    می ز ند          تشنه کا ما ن   ر ا    صد ا یی می ز ند

گو ید   ا ر لب تشنه ا ی        بیگا نه  شو          بی تعلّق شو   پس آ ن   د ر خا نه شو

چهر ۀ   ز یبا ی     خو ن  آ لو د          من          می ر سا ند ،  مقصد   و   مقصو د  من

ما نع   مطلب    ،     د گر   بر چید ه   شد          جلو ۀ   ز یبا ی   یا ر م    ،  د ید ه شد

آ نچنا ن       بگر فته ا م    آ غو ش    خو د          گو    تما یز    بین    د و    د لبر   نبو د 

(پایان)

.......................................................................................

*سحر :

سلام بر حاج محسن عزیز...
شعر را خواندم و لذت بردم...
دلم میخواهد بدانم در چه حالتی این شعر را گفتین؟؟؟؟
چه حالی داشتین؟؟؟
..................................................................

*حاج محسن :

سلام من به تشنه لبان "شراب عرفانی"
"می طهور"  بنوشی  ،  "معاد جسمانی"

١- تقریبا" طی ۴ سال  این ابیات بر ؛ دل ، ذهن ، زبان و قلمم خطور کرده است.
٢-گاهی حال دلم غالب بوده و گاهی ذهنم غلبه کرده است.
٣-من شاعر نیستم و اتلاق کلمۀ شاعر به من ظلم به هنرمندان شاعر است.
۴-به گفتۀ آیة الله جوادی آملی ؛ مصرع اول شعر را "روح القدس" به زبان شاعر جاری می کند و بقیه شعر را شاعر تنظیم می نماید .(نقل به مضمون)
۵-به گفتۀ آیة الله خامنه ای ؛ شعرا ، صنایع خود را بارها چکش کاری می کنند .(نقل به مضمون)
۶-چند خط از این اشعار را دیشب، سروده ام.
٧-من در فرصت های مختلف، با قطعه هایی از این شعر بارها گریسته ام و گاه با دیگران، دسته جمعی گریسته ایم .
٨-خدا را شکر می کنم که مرا زبان نشر معارف اهل بیت قرار داده.
٩-تردید ندارم که آنچه بر زبان من جاری شده، کمتر از رطوبتی است که از بارش بهاری بر سرزمین های تفتیدۀ کویر می نشیند و به سرعت تبخیر می شود.

 

 

 

....................................................................................

* رسول :

سلام حاجی.امیدوارم فرصت داشته باشید تا بتونید پاسخ سوالهای شماره13 و  14 و 15 را تو وبلاگ بگذارید.
خیلی علاقه دارم نظر شما را در این زمینه بدونم.

......................................................................

*هلیا :

سلام از پرنده ای هجران زده در خیال هجرت یا در آرزوی آن.. به سرنشین خوش سعادت سفینه النجات حسینی. گاه می رسد که دیگر قلم روان در مسیر منظوم نه از این باب شعر می سراید که شعری بسراید بلکه راه چاره ای می یابد در قالبی لطیف به نام شعر تا طوفان سرکش معنا و معرفت را رام و آرام سازد و در مسیری نرم و تاثیرگذار هدایت کند و چونان تیری بسوی اهل دل و معرفت پرتاب نماید.اینجاست که باید قلم را بوسید و کاغذ را بر چشم نهاد و لسان شعر را پاس داشت که قلب را از انفجار و روح را از شکسته شدن زیر این بار.. نجات بخشیده اند و افساری شده اند درخور بر گردن احساس لبریز شده از معنا و برخاسته از آن. آرزو داشتم در باب بندبند این شعر میزگردی داشتیم و من مستانه جرعه نوش می شدم. این آرزوی چندساله را همچنان صمیمانه زنده نگاه می دارم تا لحظه ای رسد که پشت میز بحث عرفانی شاعر دردمندمان بنشینم.

............................................................................................................

* وحید :

اول اینکه سلام
دوم اینکه من در حدی نیستم که شعر شما را نقد کنم. فقط در حد یک نظر معمولی از طرف یک خواننده بود.
سوم اینکه تایپ دیشب سریع شده بود چند تا از حروف نخورده بود. منظورم این بود که معمولا در یک شعر که واقعیت یا داستانی را بیان می کند ابتدا داستان یا واقعیت را می گویند بعد نتایج و بعد معنوی را بیان می کنند. در بحر طویل شما کمی این قسمت ها در هم است. یعنی یک روند قابل پیگیری  را برای دنبال کردن واقعه و بعد نتیجه و بعد معنوی طی نمی کند. در قسمت هایی که شعر ذهن را به سمت بعد دیگری برده ناگهان قطع می شود و به فاجعه می پردازد. دوباره ناگهان قطع می شود و به نتیجه می پردازد...
البته همانطور که گفتم نظر من به عنوان یک خواننده کاملا معمولی است که در چهارچوب ادبیات و شعر تخصصی ندارد.گل

........................................................

* محمد :
سلام؛هم خسته نباشید میگم خدمتتون هم تشکر به خاطر چنین ابیات و ادبیات زیبایی که نگارش کردید .
جسارتاً دو سه تا سوأل از محضرتون داشتم .
1- همه این ابیات تراوش ذهن مبارک خودتونه یا آمیخته با اذهان دیگریست ؟
2- اولین لحظه ای که شروع به نگارش این شعر زیبا نمودید کی بود و در چه حالی بودید ( منظور اینکه در چه موقعیت زمانی و مکانی قرار داشتید ) .
3- به نظر این حقیر اینطور میاد که ، میشد این شعر ادامه داشته باشه ، یعنی به نظرم زود تمومش کردید ، البته شاید شما دلیل خاصی براش دارید ، ولی با مطالعه دقیق و ارتباط گرفتن معنی ابیات و داستانهای نهفته در عمق شعر ، این برداشت به من دست میده که میتونست ادامه داشته باشه ، و منظور از ادامه هم ، حتماً ادامه از انتها نیست ، بیشتر لابلای شعر این ادامه تجلی پیدا میکنه .
4- به نظرم جای بعضی از ابیات اگر با هم عوض بشن ، به فهم کلی شعر بیشتر کمک میکنه و ترتیب خاصی با تفهیم اثر بخش تری به خواننده منتقل میکنه .
و پنجم اینکه همه اینها نظرات این کمترین بوده و قصد بی احترامی به شاعر و نویسنده بزرگی همچون شمارو به هیچ وحه نداشته .

و لطفاَ این نظرات و بذارید به حساب ارادتم به شما نه جسارت .
و در پایان همینجا از شما صاحب نظر عزیز دعوت میکنم تا به ( هویت ) سری زده و نظرات موشکافانه و عمیقتون رو دریغ نفرمائید ( مخصوصاَ در مورد مباحث خالق و مخلوق ) .
با تشکر و سپاس فراوان .

....................................

*حاج محسن :

 سلام من به وحید و محمد
ممنونم ، از نظرات شفاف تان .
اجازه بدهید سر فرصت ، از زاویه نگاه شما شعرم را بازنگری کنم . تا ببینم چه می توانم بکنم . درضمن بعضی از سوالات محمد را در جواب به سحر ، داده ام انشاءالله قبول فرمایید .

 

 

١٠-به نظر شما ورود به مباحث عرفانی ، ربطی به سیاست ندارد؟
١١-آیا تردیدی هست که "خمینی" رهبر این انقلاب، شخصیتی عارف بوده است؟
١٢-"دکتر شریعتی" که عرفان را عامل افیون توده ها می دانسته اشتباه می کرده است؟
١٣-آیا خط مشی "صوفیه" و فرق مختلف "دراویش" ، ممکن است به انقلاب ختم شود؟
١۴-آیا قراءت صوفیه و قرائت خمینی از عرفان یکی است؟
١۵-نوع عرفان خمینی از جنس جهان بینی است یا ایدئولوژی؟
١۶-.....


کلمات کلیدی:   عاشورا ،معارف ،اهلبیت عصمت
     
 
خرابه نشین
ساعت ٧:٤۸ ‎ق.ظ روز دوشنبه ۱٤ بهمن ۱۳۸٧  

سحر سلام

دستت را به دست من بده تا سری به خرابه شام بزنیم ؛ همآنجایی که محل زندان جمع اسیری است که دلهای مجروحشان ، دل از اهل دل برده ، بویژه در آن شب طاقت فرسا ، که دخترکی از  بین شان  مظلومانه وغریبانه پرکشید و دلهای جراحت دیده شان را در آتشی خاموش نشدنی ، شعله ور ساخت .

آری دیشب عزای شهادت آن دخترک را به پاداشتیم ، من در آن محفل از او طلب حاجت کردم در کنار خواسته ها گوناگون ، برای همۀ دوستان وبلاگی ، از جمله برای تو ، دعای ویژه کردم .

*شاید لازم باشد برای این که مرا بهتر بشناسی ابراز کنم که از کودکی تا کنون "روضه خوان" بوده ام و این سمتم را با هیچ چیز معامله نمی کنم . البته من نه از طایفۀ مداحان سنتی هستم و نه از نسل بعد از انقلاب ، بلکه از نسل انقلابم ، نسلی که عمر مداحی انقلابی شان از خرداد ١٣۴٢ آغاز می شود و حدود سال ١٣۶١پایان می پذیرد .(البته فلسفۀ ظهور و افول این نسل خود مبحث فرهنگی مهمی است که اگر فرصتی پیش آمد برایت شرح می دهم) حال باتوجه به آنچه گفتم ، نظرت را به کلامی از شهید مطهری و شعری از سروده های خودم جلب می کنم .

   شهید مطهری در کتاب حماسۀ حسینی جلد ٣ صفحۀ ٣۵۵ می گوید :هر جریانی بلاخره به یک فلسفه ای برای پشتیبانی و حمایت احتیاج دارد . جنگ تبلیغاتی آنجاست که فلسفه ها با هم می جنگند . اهل بیت پیغمبر(ص) یکی از آثار وجودیشان (در مدت اسارت) این بود که نگذاشتند فلسفۀ اقناعی دشمن پابگیرد .

   اما شعر من :

ز ر پر ستا ن  عجب  جفا  کر د ند !           عیش  و  نو شی  کلا ن  به  پا کر د ند

تا  بما ند  به  پا   ،  حکو مت شان            ظلم     بر     "ا هل کبر یا"       کر د ند

د ین  مر د م   به  شبهه   آ لو د ند            مکتب  ،    ا فیو ن  "تو د ه ها"  کر د ند

خو یش  ر ا  ا مت  نبی  خو ا ند ند            سر    فر ز ند    ا و     جد ا       کر د ند

با  شقا و ت  به  کو د کا ن  حسین           فتنه ای !      عصر      کر بلا      کر د ند

گو شها   بهر   گو شو ا ر ه    د ر ید           ظلم   کر د ند     و     نا ر و ا     کر د ند

ریسما ن    بسته   با ز و ی   ز ینب           حقّ    عد ل    علی    ا د ا      کر د ند

و ا ی    ا ز    قصّۀ    خر ا بۀ    شا م           ر وح    آ ن   د ختر ک    جد ا     کر د ند

سر کشید ند     خو ن    مظلو ما ن            ر و   به   سو ی   حر مسر ا     کر د ند

هر چه   کر د ند  نا م   د ین  بر د ند            منحر ف      د ین      ا نبیا       کر د ند

...............................................................................................................

*سحر :

سلام بر حاج محسن عزیز...
دلم می خواهد مداحی تان را بشنوم...
شهادت حضرت رقیه را هم تسلیت می گم و امیدوارم همیشه حسین وار زندگی کنیم.

از شعر زیبا ی شما هم لذت بردم و لی جواب سوالهای من چی شد؟
............................................................................................

*حاج محسن :

١-آرزوی زندگانی "حسین وار" بهترین هدف مشترک ما است .

٢-یک شب دیگر فرصت می خواهم تا پست "بحر طویل" را نیز کامل کنم .

٣-دوستدارم اشعار "بحر طویل" ، "گل یخ"(٢٨ آذر١٣٨٧) و "شیخ مفید تا خمینی" (٢۶ اسفند ١٣٨۶)را قبل از شروع نیمۀ دوم گفتگو بخوانی و ارزیابی ات را برایم ارسال کنی .

................................................................... 

*کامنت مهمانان

......................

*فاطمه :

با سلام خدمت حاج محسن .

درد دلی داشتم که فکر کردم با شما که هم اهل دل هستی و هم اهل انقلاب درمیون بگذارم . شاید جواب را از شما بتونم بگیرم .

 شما که شور شعرهای ولائی و اهل بیتی تون زبانزد همه است و روضه خوان اباعبدالله هستی بگو ببینم آیا درست که روز شهادت دختر سه ساله ی امام حسین در مدارس مملکت اسلامی -که همه چیز خود را از محرم و صفر میداند- جشن و سرور و پایکوبی داشته باشند ، که چه خبر است سی امین سالگرد ورود امام به ایران است ... ؟؟؟

پسر من آمده خونه و میگه مامان وقتی مارا تو نماز خونه جمع کردن و گفت دست بزنید و شادی کنید با اینکه میدونستند روز شهادت بی بی رقیه است

احساس کردم ما هم شدیم مثل شامیان که وقتی اسرا را وارد شام کردن با دست و سوت و هلهله از دختران اسیر رسول خدا استقبال کردن . چه فرقیست بین ما و اونا ....

گفتم کاش مجلس را ترک میکردی و بیرون میرفتی . گفت اجازه نمیدادند ...!!!

آیا امام زمان ما الان چه حالی دارد از دست این امت شیعه ...؟؟؟

.......................................................................................

*حاج محسن :

همین مقدار به شما عرض کنم که بعد از پایان جنگ ، نسخه ای برای خودمان تجویز کردیم ، که نتیجه اش این شده است که می بینید . 

جامعۀ ما در حال حاضر دچار دوگانگی هویتی است .

شناخت چرایی آن نیازمند همفکری و جدال علمی است .

و چگونگی برون رفت از آن نیز همینطور .

اما آنچه در این وضعیت می توانم عرض کنم چنین است :

١-حفظ اعتقادات قلبی به دور از تأثیر پذیری از فراز ونشیب های جامعه ؛ این امر میسر نمی شود مگر این که ،  تقید به شرع و توسل به آل الله را استمرار بدهیم .

٢-دیدگان و گوشمان را تیز کنیم تا هر عمل صحیح از هر سو بروز کرد ، کمکش کنیم اگرچه فقط با دعا .

٣-ملاک عمل فرد است نه شخصیت فرد لذا عملکرد ها را تأیید یا تکذیب کنیم نه شخصیت ها را .

۴-همه میدانیم که حقّ پیروز است اگرچه به باریکی مو برسد .  


کلمات کلیدی:   عاشورا ،معارف ،شهید مطهری ،اهلبیت عصمت
     
 
بین دو نیمه
ساعت ۸:٠٦ ‎ب.ظ روز شنبه ۱٢ بهمن ۱۳۸٧  

                             با اجازۀ سحر و همه مهمانان میز گفتگو؛

رسول پیشنهاد کرد ، یک کمی بکش توی خاکی ، نمی خواستم به این زودی بزنم بغل ، ولی حالا که سحر هم چند سوأل اساسی کرده کمی از موضوع فاصله بگیرم، انشاءالله یکی دو شب دیگه دو باره بر می گردیم بحث را ادامه می دهیم؛فعلا"میخواهم کامنت هایی را که در قالب شعر ، تازگی برای بچه ها گذاشتم ، به نمایش بگذارم ، شاید مشتری پیدا کنه ، بحر طویل را هم تمام کنم ، دو باره  برویم پشت میز گفتگو  

با---بیتا

همۀ راهها بسته          ولی یه چیزی بمن میگه
توی بن بست نیستی          خوب نیگا کن
از پنجرۀ دلت       یکی داره میاد تو
چرا اینقد مه     خیلی فولو ی
نه نه  فولو نیست     دارم می بینمش
نکنه خداست     ای بابا
خداکه دیدنی نیس      نکنه خودمم
یعنی...
آره بابامثل اینکه خودمو گم کرده بودما
خوب حالا چیکار کنیم؟
راه بیافت بریم    تازه پیدات کردم
خیلی باهات حرف دارم     دیگه تنهام نذاریا...  
میخوام یه کارایی بکنم     تو هوامو داشته باش
جای بدی نمیحوام برم     برم یه سری بدلم بزنم
نبادا یه غریبه اومده باشه     خلاصه اگه همه چیزامو...
دلم که ماله خودمه     خودمونیما خیلی لطیفه
من باهاش عشق می کنم
امان از اون وقتی نخاد کسی و راه بده
هیچ کی حریفش نمیشه
خوب بریم خونمونو تر تمیز کنیم
خدارو چی دیدی
شاید یکی از اون دوستای قدیمی
به دلش افتادو در خونمونو زد
آره خونه باشم بهتره
آخه بد اون بیاد،خونه نباشم
برو بریم...

.....................................

با--- سیاوش (خورشید پنهان)

چرا خورشید خاموش است نامت؟     مگر بر پاست در جانت قیامت؟

و یا خورشید جانت پشت ابر است؟    به پنهان گیری از آن استعانت؟---9 بهمن

.........................................................................................

با---امیر حسین فلاح پور(مجنون حسین ابن علی)

*شعر  زیبای تو   محزونم     کرد     غرق  آتش   دل   مجنونم   کرد

چشمم از اشک زده حلقه ، بلی    همرهی   با دل  پر خونم    کرد --14 دی

*گرفته ام پیام دل انگیز آب و علقمه ات    خدا "صله"دهدت از دو دست فاطمه ات--25دی

*"امیری حسین   و   نعم الامیر"      اسیرم،اسیرم، اسیرم،اسیر

چه زیباست بیچاره مجنون شود     ز مجنون خود این لقب را مگیر ---7 بهمن

.....................................................................................................

با---سحر

*ای مرغ سحر! سحر شد آواز چه شد؟     شب رفت ، سحر آمده پرواز چه شد؟-9 بهمن

*سلام نیمه شبی،بر قناری سحری     نخوانده مرغ سحر،کی به ما رسد ثمری-8بهمن

* شب جمعه در میخانه باز است        شراب آ ن شب از جنس نیاز است

قلندر  چون ببندد درب  قلعه            همیشه روی ما دروازه باز است

کند بیرون ز شهر م ، گویم ای دل     پریشانی سزای عشق باز است -١٧ بهمن

...................................................................................................................

با---آیات آسمانی

*با دعای سحری کوفته ام این درگاه     گرچه در پیله فرو رفته و گم کردم راه--9 بهمن

................................................................................................................

با---شاخ نبات

*آنجا که سخن زحضرت سجاد است     یا زمزمه های زینت عبّاد است

بهتر که  ادب پیشه کنم    "دم" نزنم     اظهار نظر ز چون منی ، بیداد است--4 بهمن

...............................................................................................................

با---گنجینۀ حکمت (خازن)

*زاهدی پیشه کن ای دل      پای بیرون بکش از گل

د ر   د ر و ا ز ه  به بندند      به ر و یت ،د ل غا فل

*خدایا ا ز حر ا مم د و ر گر د ا ن     بر م  مکر و ه  ر ا  منفو ر گر د ا ن

ز "حبل الله" چنگم  ر ا  مکن  با ز     مر ا  با  ا و لیا  محشو ر  گر د ا ن

*"من حیث لا یحتسب" ،  گره گشای من است .

کلید هر مشکلی ، بسته به  تقو ا ی  ما ا ست .

*خازن  گنجینۀ  "آل عبا"     مهدی موعود چه داده ترا؟

یاد نمودی تو از آن صحنه ای     که اسب بی صاحبی آمد...---9 بهمن

..........................................................................................

با---کریمۀ ملزم (پیام زن)

*عشق با پروانه سودا می کند     سر ز زخم کهنه اش وا می کند

شعله ور خاکستر دل می شود     صاحب دل سخت رسوا می کند-11 بهمن

*نیاز نیست آمدن کس به خواندنت آرد=سکوت مطلق تو کنج "سجن"آواز است-12بهمن

....................................................................................................................

با---نسترن

*نسترن را ناز باید کرد لیکن "کعب نی"     در کنار نعش بابایش نوازش می کند--27 دی

....................................................................................................................

با---ن.ا

*سری به مانزدی نون-الف(ن.ا) برنجیدی؟=مگر زخسته دلان شیوۀ بدی دیدی؟-11بهمن

 ...................................................................................................................

با----وحید(مسیر زندگی)  12بهمن

*مستانه زدی خنده نگفتی که گناهست     در خلوت دل رفته ،  گمان کهف و پناهست
  ................................................................................................................

*با---افسانه

*سلام من به فسا نه ترین ا فسا نه             که نا م خو یشتن را نهاد پر و ا نه

*پر و ا نه   بما نی   و  نگیر ی  د و ری             از شمع وجودی که چنان آبت کرد-٢٩دی

 *اشگ  محصو ل  د ل  غمز د گا ن  ا ست  که  با ر ید ن  آ ن
  

نه  به  د ستو ر   من   ا ست   و   نه   بفر ما ن    تو ا ست -١٣بهمن 

 .............................................................................................

*با---حاج عادل (برادلم)

پرستوی مهاجری و یا زنسل سوخته؟   موی سپید  گویدم،که عمر خود فروخته-١٢بهمن

 ....................................................................................................................

*با---محمد (هویت) ١٣ بهمن

  هو یت دارم  و   گم  کرده ام  آیینه خود  را   چراغی می زند سوسو مدام اندر پی آنم

 ..................................................................................................................

با---بانوی بی نشان

ای بی نشان! نشانه ز یارم نمیدهی؟     گم کرده ام مسیر ، امانم ز گمرهی-١٢بهمن

 ..................................................................................................................

با---شیما-١٣بهمن

مگر ممکن بود ، یار تو ، از تو بی خبر باشد؟    

مگر ممکن بود، او را بخوانی، بی أثر باشد؟

مگر سنگ است قلب او و یا جز عاطفه دارد؟

و صال آن پری چهره ، و لیکن پر خطر باشد .

.........................................................

 با---علی

صد حیف علی صدقی ما بست قلم را     ای کاش دگر باره قلم دست بگیرد-١۴ بهمن

...............................................................................................................

با---نمکدون

دعوت کنی ام به ترک آن روزی که     همواره خوشم از آنکه کودک صفتم-١۴ بهمن

*ای نمکدان و کمی هم نمکی .     پاسخم را بده حتی کمکی .

ابتدا گوی که عنوانت چیست؟     نام ، نه ، گمشدۀ جانت کیست؟

تو اگر مقصد من می پرسی .     ابتدا گوی ، تو هم "پا قرصی"؟

بسته ای پای دل خویش کجا؟     تا سر قلّه می آیی با ما؟

قله ما رد یک سلسله است؟     یا هدف هات جزاین مسأله است؟

القرض گر هدفم می پرسی؟     صبر کن تا به جوابت برسی .

رصدم کن که طی طول مسیر .     می شود باز مچ بستۀ پیر .

.............................................................................................................

با---دل شد گان

*دلشده ، دل می شود؟ یاکه بماند خراب     آه از این معرکه ، وای ز روز حساب

 *یاد قیصر(امین پور)زنده کردی    زنده باد     وآن  دل  پر دردش  آوردی  به یاد

همنشین نی شدی ای دلشده     هستی ات در پای  نی  بر باد باد 

...........................................................................................................

با---یک نسل سومی-٢ بهمن

*ای نسل سومی تو امیدت فز و ن تر است     از من ، که مر ز  نیمۀ قرنم ز سر گذشت

دیدار با  مسیح  ا گر  شد   نصیب   تو            بر او سلام رسان و بگو غزّه چون گذشت

...................................................................................................................

با---خادمین خدیجة کبری-١٧ بهمن

بار الها عمر رفت و من هماره در قیامم     کی سجودت می کند آنکه رکوعش را نکرده؟

.................................................................................................................

با---امین ١٧ بهمن

آیه ها کربلا خو شر نگ  بو د      یا که چون رنگ خدا بی رنگ بود

کوفیان هفت رنگ  بی صفت     جنگ شان تنها ز ر و ی رنگ بو د

.......................................................................................

با---حسین روانبخش(یک جرعه تا ملکوت)

  خدا یا خادمی بر  "اهل بیتم"      و یا مهدی نظر کرده به بیتم

  بحق شاعران    "اهل بیتی"       بدارم دوست "دعبل" هم "کمیتم"  -17 بهمن

 .....................................................................................................

 با---عسل - ١٧ بهمن

 تو از جنس عسل باشی و من جنس زنبورم

تو غرق آرزو در ابری و از آسمان  دورم

چرا لینک مرا خواهی چه دیدی بین اشعارم

نمیدانی مگر عمری گذشته از من و اندر لب گورم

...................................................................

 


کلمات کلیدی:   معارف
     
 
گفتکو با سحر (میز فوتبال ؛ پرویز دهداری)
ساعت ۱۱:۳٠ ‎ق.ظ روز شنبه ۱٢ بهمن ۱۳۸٧  

سلامی از دل شب بر طلعۀ سحری

*موضوع انتخابی من ؛ پرویزدهداری

مرحوم پرویزدهداری ؛ آبادانی ، فوروارد سرخ پوش تیم شاهین ، که ورود من به ورزشگاه ها ، همزمان بود با کناره گیری او از میدان فوتبال ، همان شخصیتی که من بازیش را ندیده بودم ،  ولی احترام ویژه ای برایش قایل بوده و هستم .

وی پس از کناره گیری از ورزش بعد از مدتی به کسوت مربی گری درآمد و به صحنۀ فوتبال باز گشت و در این میدان نوع ویژه ای از مدیریت در فوتبال را به نام خود ثبت کرد .

مدیریت وی مبتنی بر اخلاق و دیسیپلین بود که در جایگاه مربی تیم گارد شاهنشاهی-که بعدا" نام هما برآن نهاده شد-متدش را عرضه کرد .

دهداری بعد از انقلاب برای مدتی سرمربی تیم ملی شد که در آن مدت نیز تیم ملی را به قهرمانی مسابقات آسیایی رساند .

متد مدیریت دهداری مکتبی را ایجاد کرد که تا مدتی پاره ای از مربیان جوان از او الگو برداری می کردند .

ولی افسوس که مکتب اصالت "برد" و اصالت "شهرت" مانع از توسعۀ  و پایداری مکتب دهداری شد .

اخلاق در مکتب دهداری ، اخلاق عرفی بود ،  نه اخلاق دینی ، هر چند که مبانی اخلاق عرفی و دینی یکی است ، ولی در اخلاق عرفی بعضا" مسامحه و یا تنگ نظری هایی وجود دارد که مورد پذیرش دین نیست .

مکتب دهداری در ورزش بویژه در حاکمیت لاییک کاربرد خوبی داشت و بازیکنان اخلاقی فراوانی را تحویل جامعۀ ورزش داد

 ..................................................................................................................

*سحر :

سلام و باز هم سلام به همه دوستانی که قسمتی از وقت پر ارزششان را به خواندن این وبلاگ اختصاص می دهند.

همیشه از تفکیک و تقسیم به دینی ...غیر دینی...ارزشی...غیر ارزشی...در میدان ورزش تنفر داشتم و دارم.

به نظر می رسد بعضیها خودشان تصمیم می گیرند که دین و دینی بودن چیست.

هر وقت کسی منافعشان را بر آورده نمی کند تبدیل به ضد دین و ضد ارزش می شود بدون در نظر گرفتن دانش و بار فنی!!!!!

یاد قرون وسطا می افتم زمانی که کلیسا دانشمندان را به جرم ملحد بودن می سوزاند.

....................................................................................................................

*حاج محسن :

سحر سلام
1-در بارۀ متن دیروز تان نکته ای دارم:
من از کلمۀ مزدور شاه استفاده نکرده بودم ، بلکه گفته بودم: وفاداران شاه
این دو واژه تفاوت فراوانی دارد

2-اما در بارۀ متن امروز :
آیا لازم نبود که ضمن ابراز انزجار از ایده ءلوژیک کردن ورزش ، موضع خود را در بارۀ اخلاق در ورزش هم توضیح میدادید
زیراکه من  از نقش اخلاف سخن گفته بودم

3-شما به عنوان خبرنگار ، اگر بخو اهید پرسشی از من داشته باشید ، پرسش های تان چیست ؟
................................................................................................................

 *سحر :

درورد بر محسن عزیز...
1-گله شما به من این بود که "چرا شما نوشتید وفادار به شاه و من خواندم مزدور شاه!"

در طی این چندین سال که به تحصیل مشغول بودم ،

در مدرسه در دانشگاه ، بارها و بارها تاریخ انقلاب را مرور کرده ام...

در مدرسه ؛  تاریخ معاصر ، بخشی از دینی...

در دانشگاه بخشی از اخلاق و معارف و خود درس انقلاب -که در هر 2 دانشگاه به شیوه متفاوت خواندمش-

بارها خاطرات وابستگان به شاه را مرور کرده ام

و نقد های آنها را خواندم!!!

و بارها در طول دهه فجر از برنامه ها و مستندات مختلف دیده و شنیده ام که وفادار به شاه یعنی مزدور!!!

پس امیدوارم فکر نکنید که خواسته ام از صحبتهای شما برداشت شخصی کنم.


2

-موضع من به عنوان یک انسان و نه فقط به عنوان یک مسلمان به اخلاق و اخلاقیات کاملا مشخص است.

کدام انسان هست که ذره ای وجدان در او زنده باشد و به اخلاقیات احترام نگذارد؟؟؟؟

بسیاری از ارزشهای اخلاقی انسانی بین همه به واسطه فطرت انسانی مشترک هستند

و دین به اخلاق جلا می دهد.

دین باطن و حقیقت اخلاق است

 ٣-سوالی که بارها از خودم پرسیده ام و می پرسم را از شما می پرسم:

آیا ما در ایران انقلاب دینی داشتیم یا دین انقلابی؟؟؟

آیا همیشه فساد اخلاقی سردمداران موجب انقلاب می شود؟؟؟

پس چرا این اتفاق فقط در ایران افتاد یعنی فقط رژیم ایران فاسد بود؟؟؟؟؟

....................................................................................................................

*کامنت مهمانان میز ما

 .............................

*شاخ نبات

سلام حاج آقا و سحر خانوم ....

عذر تقصیر بابت تاخیرنیشخند

والا از آنجاییکه بنده فوتبال و دویدن دنبال توپ رو چیز جالبی نمیدونم و در این زمینه سر رشته ای هم ندارم بهتر میبینم که سکوت پیشه کنم....!چشمک

ولی دنبال میکنم مطالبتون رو...هر وقت دیدم میتونم اظهار نظر کنم حتماَ میگم..گل

ممنون بابت تلاشتون برا آگاه کردن جوانان این نسل از اوضاع اجتماعی قبل از انقلاب...

موفق باشید و پیروز...

.............................

*هلیا :

سلامی دوباره
این نوشته ها برای من مثل یک پازل می‌مونه! از اونجایی که می‌دونم هیچ کدوم از کلمات نویسنده‌ی فکور ما بی حکمت نیست، برام جالبه بدونم از این بحث ورزشی چه نتیجه ای قراره گرفته بشه و پای چه چیزهایی قراره که به وسط کشیده بشه. اما تا اینجا رسیده ایم که بحث اخلاق به میون اومد و باز سر درد دل سحرخانم باز شد!
نمی دانم در این وبلاگ جا داره یا نه که تفاوت میان اخلاق دینی و عرفی کمی بازگو بشه و شاید بهتر باشه اینجوری گفت که کلا اخلاق با دین تفاوت داره و صد البته ارتباط داره. ارتباطش عموم و خصوص مطلقه، یعنی هرکس دین دار باشه قطعا اخلاق هم داره اما اینطور نیست کسی که اخلاق و وجدان داره حتما متدین باشه. اما شاید اونچه که اعصاب سحر رو خورد می کنه این باشه که ورزش درسته که باید اخلاقی باشه مثل همه ی مسائل در همه جای دنیا ( نه فقط ایران) اما چه لزومی داره که ورزش رو ربطش بدیم به دین؟؟ و چه اهمیتی داره که حاج محسن اشاره می کنند که اخلاق عرفی بود نه دینی! بقیه ی توضیحات رو به خود صاحبخانه می‌سپارم.

 

 

 

 

 

 


کلمات کلیدی:   ورزش ،معارف ،اجتماعی
     
 
گفتکو با سحر (میز فوتبال ؛ رنگ آبی)
ساعت ٤:٠۳ ‎ق.ظ روز جمعه ۱۱ بهمن ۱۳۸٧  

 سحر سلام

امشب رفته بودم وبلاگ گردی ، تا سری به بچه ها بزنم ، درعین حال دعوتشان کنم که ما را از کنار میز یاری کنند .

تا الآن که من شروع کردم 3 تا از دوستان ("ماه آبی"،"سیاوش"و "شیما") آمده اند . و هر سه نفر از بی علاقگی به فوتبال صحبت کرده اند .

البته نگاه ما صرفا" فوتبالی نیست ، بلکه فوتبال بستر گفتگوی مااست برای آشنایی بیشتر با وضعیت اجتماعی گذشته(قبل از انقلاب) و امروز.

 ..................................................................................................................

*تاریخچۀ  آبی

امشب تاریخچۀ " آبی" را بعنوان موضوع انتخاب کردم :

 در سال های قبل از 1350 دو تیم آبی داشتیم ،

تیم دارایی و تیم تاج ، لباس هر دو هم آبی آسمانی بود

تیمی که امروز با نام آبی رقیب سرخ پوشان است ، همان تیم تاج سابق است ،

در دهۀ 1350 نام تیم قرمز ؛ شاهین بود .

"شهرآورد" پایتخت بین دارایی و شاهین برگزار میشد . نه بین تاج و شاهین ؛

تا اینکه رییس باشگاه تاج ، تیمسار پرویز خسروانی ، با حفظ امتیاز باشگاه تاج ، به ریاست فدراسیون فوتبال منصوب شد .

وی که تیمش طرفدار چندانی نداشت ، بعد از رسیدن به قدرت ، هر دو تیم پرطرفدار دارایی و شاهین را منحل کرد .

بازیکنان تیم آبی منحل شدۀ دارایی (مثل؛جلال طالبی،منصور پورحیدی،حسین فرزامی، فریدون معینی ،اکبرافتخاری، حمید لواسانی و...) همه را برد تاج ، انشعاب در لباس آبی از بین رفت و اکثریت در اقلیت ادغام شد .

بازی کنان قرمز هم مدتی سفید پوش شدند و تیم پیکان را تشکیل دادند و سپس پرسپولیس راه افتاد و دومرتبه قرمز پوشیدند .

 *ممکن است بگویی شد که شد ،  ما چکار کنیم ؟

 اما جواب :

 1-اگر قدرت را به اقلیت بدهند و اکثریت را در خدمت اقلیت در آورند درحالیکه اکثریت نه تنها مجبور به تمکین باشد و جرأت مخالفت نکند ، بلکه از این مسأله لذت هم ببرد و شیپورچی اقلیت هم بشود . برایت عادیست؟

من که آن روز حدودا" 20 ساله بودم و تا آنروز طرفدار آبی بودم ، نتوانستم این ظلم غالب را به پذیرم ، هر چند که به اردوی قرمز هم نپیوستم .

 ٢-کجای عالم دیده اید که رییس یک باشگاه با حفظ سمت رییس فدراسیون ورزشی شود ، باشگاه های رقیب را منحل کند و ...

 3-انتصاب تیمسار خسروانی ،  یک امر استثنایی نبود ، بلکه انتصاب ژنرالها و سرهنگ هایی که وفاداریشان نسبت به رژیم اثبات شده بود –در مراکز حساس دولتی و بخش خصوصی- به عنوان یک رویۀ مدیرتی شناخته می شد .

 ۴-رژیم با این اقدام چند هدف را دنبال می کرد :

- اولا" ارتش شاهنشاهی را یکی از ارکان پرورش مدیر قرار داده بود .

-ثانیا" منزلت اجتماعی نظامیان وفادار به رژیم را ارتقا می بخشید .

-ثالثا" استیلای ارتش را توسعه می داد .

-رابعا" نظام توتالیتۀ خود را با استیلای ارتش به رخ مردم می کشید .

 *آره من هم مثل تو اول آبی بودم ، ولی آبی شدن من این طوری شروع شد :

چون فوتبال را دوستداشتم باید از یک تیم طرفداری می کردم ، 

بین شاهین و دارایی باید یکی را انتخاب می کردم ؛

از آن جهت که از بچگی طرفدار مظلوم بودم ،

طرفداران شاهین عده شان بیشتر بود ، و دارایی چی ها کمتر بودند ، 

اقلیت ظاهرا" مظلومتر هستند ، 

من هم طرفدار اقلیت یعنی دارایی چی شدم ،

اما بعد از این که اقلیتی ها ، به ظلم تیمسار خسروانی تن دادند ، از آنها فاصله گرفتم .

همزمانی این مسأله با افزایش تعلقات سیاسی من علیه رژیم هم درخور توجه است .

 *ببخشید که سرت را درد آوردم ،

امیدوارم در انعکاس مشاهدات خودم تصویر روشنی ارایه کرده باشم .

منتظر دریافت نظراتت هستم

-------------------------------

*سحر:

سلامی به بلندای آبی آسمان...
شما از انحلال تیم دارایی صحبت کردید...

من از این موضوع اطلاعی نداشتم ولی با اطمینان می گم حتما دلیلی برای انحلال این بوده و این تیمساری که می گین حتما دلیلی داشته...

نمی تونم قبول کنم چون تیمسار و مزدور شاه بوده بی دلیل این کارو کرده!!!

یا برای این که تیم تاج و قوی تر کنه این کار کرده!!

واقعا نمی پذیرم اینو...از این اتفاقات و پارتی بازیها که الانم در فوتبال ما هست!

یه زمانی بود که فوتبال ما فقط آبی و قرمز بود...دیگران فدای دو تیم می شدند...

انتخاب مربی و بازیکن واسه تیم ملی هم که همیشه همین بوده!!

به نظر من و با چیزهایی که می شنوم همه این پارتی بازیها و اعمال قدرتا بعد از انقلاب هم وجود داشته و داره

ولی ما اون زمان و بزرگ می کنم و این زمان و نادیده می گیریم

چون می ترسیم ...می ترسیم که انقلاب ارزشی مون خراب بشه!!!!

........................................................................................

کامنت مهمانان میز ما

.............................

*سیاوش :
حقیقتش من اهل فوتبال نیستم
اما اگر چیزی باشه که این حقیر ذره ای درموردش اطلاعات داشته باشم با کمایل میل در خدمتم .
موفق باشید دوست .

............................

*شیما : گل
من از سیاست متنفرم !
یک زمانی فوتبال خیلی دوست داشتم

ولی حالا دیگه فقط برنامه نود رو نگاه میکنم ببینم عادل جون چطوری میزنه پای چشمه همه نیشخند
..................................

*ماه آبی :

حقیقتا فوتبالی نیستم
می گم یکی 1 توپ بدن دست این بازیکنا که دیگه پی هم اینجوری ندوان
برقرار باشینگل

...................

 *یک وب گرد :

موضوع داره جالب می شه.
من همیشه اعتقاد داشتم هر جایی که میزان زیادی پول جابجا می شه حتما فسادهاس سازمان یافته ای هم وجود داره  و یا همین فوتبال به علت اینکه جمعیت زیادی را دور خودش جمع می کنه همیشه مورد توجه سیاسیون بوده.
در واقع به جز استفاده تجاری فوتبال استفاده سیاسی از آن و اهالی آن در همه جای دنیا مرسوم است.
ماجرای رونالدو , وضعیت امروز پله و .... گویای این مطلبه.

 

..............................................................................................

*دلشدگان :
گاهی اوقات که تلویزیون فوتبال پخش می کند، یا زمانیکه زیباترین بانوی سال در جهان انتخاب می شود و در تیتر خبری روی آنتن می رود، یا در شب عاشورا، قبل از سخنرانی آقای پناهیان برنامه نود روی آنتن می رود، یک سوال ذهنم را مشغول خویش میسازد ...
و آن این است:
آیا درد ملت برنامه نود و فوتبال و زیباترین زن سال است؟
آیا موضوعات مهمتری وجود ندارد که به این موضوعات وقت و بیوقت پرداخته می شود
التماس دعا
یا علی مدد./

 .................

* مهدی بوترابی :

 اینکه اقلیت به زور جای اکثریت را بگیرید واقعا جای تاسف دارد. گل

 .......................................................................................

*هلیا :

 سلام و وقت به خیر...
خواندم! البته هنوز باقی مانده است، روی میزکار گذاشته ام تا به محض فراغت دنبال کنم. اما باید بگویم فکر کوچک و محدود مرا شاخه شاخه کرد و هر شاخه را به سمت و سویی برد و از این رو قدرت تمرکز را از من گرفت. اما مهمترینش این بود که من از سیاست و فوتبال قدری به دورم. چرا... بوده است زمان هایی از ایام عمرم که هم معتاد سیاست بودم و هم وابسته به فوتبال! البته چون هیچوقت نتوانستم دلیلی برای برتری قرمز بر آبی یا آبی بر قرمز بیابم و از پیشینه‌ی آنها هم بی اطلاع بودم، ترجیح می‌دانم تماما مسابقات تیم ملی را تماشا کنم و هیجان خود را فرو بنشانم! اما.... مدتی بعد .... نتوانستم معنایی در آن بیابم و کوله بارم را برداشتم و بر تپه ای دیگر چادر زدم.... و این دورِ خانه بدوشی همچنان ادامه دارد.
نوشته های شما را سرشار از عمق و معنا و ظرافت و در عین حال لطافت دیدم. می خواهم مدتی تماشاچی باشم و توصیف کنم تا کم کم به جو آن خانه آشنا شوم و شاید توانستم دیدگاهی هم پیدا کنم... نمی‌دانم.
مشتاقانه دنبال می‌کنم و منتظرم.

............................................. 

*کانون مسجد حضرت ابوالفضل

 سلام حاج آقا
ممنونم از محبت شما.
راستی راستی درگیر فوتبال هستی که.
موفق باشید.
گل

.....................

*رضا :
این داستان فوتبال که شبیه سوختن همزمان یک چوب کبریت از ابتدا و انتها (تقابل انگیزه‌های دو نسل) شده که بستر جالب و رشته داشتانی مناسبی برای ظهور و بروز اتفاقات یک نسل است.
حضور یک فرد غیرمتخصص در جایگاهی کاملاً تخصصی، انحلال یک تیم پر طرفدار (حالا به هر دلیلی) و تبدیل یک رقابت سالم ورزشی به عرصه جدالی ناسالم، همه حوادثی است که کمابیش در زمان نسل سوم هم اتفاق می‌افتد. مدیریت‌های نالایق، عوض شدن یک‌ شبه هویت تیم‌ها و وجود عوامل پشت پرده و تغییرات ناگهانی در عرصه‌هایی که بطور مستقیم به عواطف و احساسات مردم گره خورده است.
امشب از عزیزی شنیدم که یکی از دقیق‌تریم معانی عدالت، قرار گرفتن هرچیز در جای خودش است. و اگر این تعریف را بپذیریم بهتر می‌توانیم حس حاج محسن را از بیان این جمله درک کنیم:
"همزمانی این مسأله با افزایش تعلقات سیاسی من علیه رژیم هم درخور توجه است."

(بقیۀ متن را در کامنت نظرات رضا رؤیت کنید)


کلمات کلیدی:   سیاسی ،اجتماعی ،ورزش
     
 
گفتکو با سحر (میز فوتبال ؛ تورنمنت سنتو)
ساعت ۸:٤٦ ‎ب.ظ روز چهارشنبه ٩ بهمن ۱۳۸٧  

*سلام شامگاهی

دیشب فرازی از 12سالگی ام گفتم ،امشب فرازی از  15 سالگی ام بگویم :

در آن سالها تورنمنتی 3 جانبه بین ایران ، پاکستان و ترکیه برگزار می شد.
در آن زمان فاصلۀ فوتبال پاکستان با فوتبال ایران و ترکیه به زیادی امروز نبود،ترکیه هم از ایران فاصلۀ چندانی نداشت، مقام سومی پاکستان ثابت بود و رقابت اصلی بین ایران و ترکیه بود. 
برای دیدن بازی ایران و ترکیه برای اولین بار رفتم استادیوم (امجدیه=شهید شیرودی)، ازدحام جمعیّت بود و به هم ریختگی صف بلیط فروشی،
صف نگو چه صفی؛ طولش زیاد نبود ولی عرضش غیرطبیعی بود،
همه زور می آوردند که توی این دیوار گوشتی روزنه ای پیدا کنند و توی صف جا بشوند، این نوجوان 15 ساله هم سعی می کرد جایش را توی صف از دست ندهد، ولی فشار جمعیت چند دفعه از صف خارجش کرد.
پلیس وظیفه داشت نظم را برقرار کند، لذا باتوم به دست ، همین طوری پشت سرهم به سمت مردم یورش می برد،باتومش را روی هوا می چرخاند و گاهی هم پر وپای مردم خارج از صف و نوازش میکرد.
جای همگی خالی، من آن روز اولین باتوم عمرم را خوردم. 

*برو یم سر اصل مسأله :

این مسابقات 3 جانبه ؛ تورنمنت "پیمان نظامی سنتو" بود،
می دانی که قبل از انقلاب،  3  کشور یاد شده خط اول "نیروهای ناتو" بودند، آنها مأموریت داشتند در برابر حمله احتمالی شوروی 48 ساعت دوام بیاورند تا ، "نیروهای ناتو" برسند. 
آن سه کشور هم برای تقویت پیوندشان برنامه های زیادی داشتند از جمله برگزاری تورنمنت!
(مثل همین مسابقاتی که چند سال است، کشورها جنوب خلیج فارس برگزار می کنند، برای این که اتّحادشان را علیه ایران حفظ کنند)
مردم ، از این برنامه ها بی خبر بودند و می آمدند تا تیم ملی شان را در برابر غریبه حمایت کنند، لذا تورنمنت،درعوض تقویت پیمان منطقه ای، به هویت مستقل کشورهاکمک می کرد و بجای تقویت روابط فرهنگی کشورهای هم پیمان ، به مرزبندی عاطفی آنها منجر می شد ،

* این هم نتیجۀ سیاسی کردن فوتبال   

............................................................
*سحر :
درود شبانگاهی یا بهتره بگم صبحگاهی مرا بپزیرید.
می بینید فوتبال که را می توان به همه چیز مربوط کرد....
بستگی دارد با چه دیدی به آن نگاه کنیم...
خودتان به یک نکته اشاره کردید...سیاست...و دیگری عرق ملی  گل
.........................................................................................

*کامنت مهمانان میز ما

.............................
*محقق :
سلام بر حاج محسن بزرگوار
تورنمنت؟!
اولین باره که بگوشم میخوره!
شاید علتش بی علاقگی حقیر به فوتبال باشه!
خیلی جالب بود و بحث داره جالبتر هم میشه
موفق باشید بزرگواران(سحر و حاج محسن)
   گلگل 
...........................................................
*رضا :
سلام
یک انتخاب چقدر برای انسان تبعات داره! و دیدن یک بازی فوتبال یا طرفدار یک تیم بودن -که ما را در یک دسته اجتماعی قرار می‌ده- چقدر می‌تونه به قوام و دوام شخصیت یک نسل کمک کنه.
شاید یکی از مشکلات نسل ما این باشه که به راحتی از کنار اتفاقات می‌گذره و به دنبال انطباق تجربه گذشته و طرح آینده نیست در حالی که نسل اول شما که تشکیل دهنده ضمیر جامعه آن روز بود نسبت به حوادث بسیار حساس بود. وقتی آگاهی از فلسفه یک سلسه مسابقه تیم فوتبال می‌تونه این‌قدر در نگاه ما به دنیای اطراف موثر باشه بطور حتم آگاهی از معادلات پشت پرده جامعه هم به همون نسبت در انتخاب راه موثر خواهد بود.
من اعتقادی به پیچیده نگاه کردن ندارم ولی فکر می‌کنم گاهی لازمه که فراتر از لذت ساده یک اتفاق به قبل و بعدش با ظرافت نگاه کنیم و به قول سحر خانم، با دیدهای مختلف به یک حادثه بپردازیم.


کلمات کلیدی:   سیاسی ،اجتماعی ،ورزش
     
 
گفتگو با سحر (میز فوتبال؛گزارشگر ورزشی)
ساعت ٢:۳٢ ‎ق.ظ روز چهارشنبه ٩ بهمن ۱۳۸٧  

*سلام من به سحر

ممنونم از این که پای میز گفتگو حاضر شدی و سیر و روند فوتبالی شدنت را به اجمال دانستم. از آنچه برایم نقل کردی ، چند سرخط یافتم که هر کدامشان ظرفیت بحث مفصّلی را دارا می باشد:

1-دغدغۀ هدفمند بودن این گفتگو در مطلع شما ملموس بود
2-به جاذبه و کشش نا آگاهانه اشاره کرده بودیََ
3-چگو نگی یک انتخاب را تشریح کرده بودی
4-دربارۀ تعلّق خاطرت نسبت به "برگزیدۀ" خود اشاره کردی
5-از این فرضیه که زیبایی ها در تقابل شناخته می شوند دم زدی
6-از ناکار آمدی ظرفیت های موجود برای اثبات توانمندی بانوان سخن راندی
7-آثار منفی تلاش نا موفّق را بروز دادی
8-به مردانه بودن و یا همگانی بودن فوتبال تعرّضی داشتی
9-در بارۀ ظرفیّت فوتبال ایران پیش فرض هایی داری

*نتیجه :

همچنانکه می بینی ، برای تشریح موجز علت طرفداری خود از تیم استقلال ، این همه مفاهیم را بکار گرفته ای. و خود حدیث مفصّل بخوان از این مجمل.

من از خدا می خواهم ؛
مرا توفیق دهد که در صورت نیاز به هر کدام از عناوین فوق به پردازیم

........................................................................................

*حالا نوبت من است  که از فوتبالم برایت بگو یم :

      (فراز هایی از دوران فوتبال من)

 1-مثل شما در سنین کودکی بودم که :
به همراه مادرم در اتوبوس شرکت واحد ،  از کنار استادیوم باشگاه راه آهن عبور می کردیم و چشم من افتاد به یک عده ای که ، با لباس های رنگی _ و به چشم بچگانۀ من_ زیبا داشتند بازی می کردند.
من نمیدانستم آنها مشغو ل چه بازیی هستند ، ولی از لباسهای رنگی شان خوشم آمد و از آن روز به بعد همیشه از مادرم می خواستم که از ا و ن لباسها برایم بخرد و نخرید که نخرید ، آری ا و ن رنگها ، دل بچگانۀ مرا برد ، در حالیکه مادر من مرا درک نمی کرد

2- یادم نیست چند سالم بود –فکر کنم12ساله بودم- که بازی مقدماتی المپیک توکیو بود . ایران با هندوستان در دهلی مسابقه میدادند.ا و ن بازی را ایران 3 بر هیچ برد . مرحوم شیرزادگان آن روز گل زد یادم نیست چندتا گل زد رادیو ایران مسابقه را زنده گزارش می کرد و ما خیلی لذت بردیم .
ولی ،  ایندفعه رنگ لباسها برایم مهم نبود ، این حسّ ایرانی بودنم بود که سیراب شده بود .
اگر اشتباه نکنم ، گزارشگر بازی آن روز "عطاء الله بهمنش" بود . گزارشگر ماهری بود ، نه تنها "عادل فردوسی پور" شما به پایش نرسیده ، بلکه تا بحال نمونه اش نیآمده . این بهمنش ما گزارشگر رادیو بود ، اصلا" کاری به سیاست نداشت ، گمان دارم هیچوقت در مخیّله اش خطور نکرده بود که ممکن است یک روزی عمر دولت پهلوی سرآید، رییس ورزش کشور هم که شاهپور غلامرضا برادر شاه بود.
همان کسیکه به محبوبیت مردمی تختی حسادت کرد و او را کشت.
خب درتمام مسابقات مهم یا شاه می آمد یا شاهپور غلامرضا (به هرصورت یکی از مراکزی که اونها بین مردم آفتابی می شدند و "هو را" برایشان کشیده می شد ، در مسابقات مهم بود)
سرت را درد نیاورم هر وقت یکی از خانوادۀ سلطنتی وارد استادیوم می شد ، بهمنش ما هم برایش سنگ تمام می گذاشت ، مردم هم "هو را" می کشیدند ، آخه نه اون و نه هیچکس دیگر جرأت نداشت ، غافل از اینکه یک  روز انقلاب می شود و مردم از هر کسیکه به خانوادۀ شاه  خدمت کرده ، منزجر می شوند.
بله بهمنش رو دست نداشت که یکدفعه انقلاب شد و نه بهمنش روی اون را داشت که بین انقلابی ها سر بلند کند ، نه کسی به او میدان داد ،  تا اینکه رژیم جدید مستحکم شد و یواش یواش از بهمنش هم اعادۀ حیثیّت شد . ولی دیگه 2نسل بعد از اون آمده که نسل سوّمی ها جایی برای نسل بعد از او هم باقی نگذاشتند ، چه برسه به بهمنش که از نسل اولی هاست.

*امشب ما رابس بقیه اش را انشاء الله بعدا" برایت می گویم .

................................................................................

*سحر:

سلام...واقعا همینطوره

همه این عوامل موثر بوده و هست...ممنونم

منتظرم ادامه بدین

........................

*کامنت مهمانان میز ما

........................

 *محقق :

عرض سلام و احترام مجدد خدمت برادر بسیار عزیز و گرانقدرم

با برقراری باب گفتگو در این فضای مجازی گام مفید و ارزشمندی را جهت از میان بردن فاصله ها برداشته اید.
از شما بزرگوار و سحر نازنین خواهش می کنم با اهتمام بیشتری این گفتمان را ادامه دهید. تا انشاالله از شبهاتی که بین آرا و نظرات نسل سوم و نسل اول انقلاب ظهور کرده و شکافهایی آنچنانی در ارتباطات این دو قشر بوجود آورده کاسته شود.
از سحر عزیز خواهش می کنم بدون تعارف به نمایندگی از طرف نسل جوان دیدگاههای نسل سومیها را از زوایای مختلف اعتقادی، سیاسی، اجتماعی و فرهنگی مطرح کند تا در پای میز گفتگو به آن پرداخته شود.
باز هم از این ابتکار عمل شما بزرگوار و سحر عزیزم تشکر می کنم.
آیا صلاح می دانید در مورد میز گفتگوی شما و سحر در مسنجر اطلاع رسانی کنم؟
التماس دعا
  
گل

 .........................

*شاخ نبات

سلام

جالبه!

ایده ی تازه و نو!

اام هنوز که سر در نیاوردم کی به کیه!چشمک

ملتفت که شدم میام پای منبر! نه پای میزنیشخند

............................................................

*بچه بسیجی :

بسم رب الشهدا

سلام

منم مطلب رو خوندم اما اینجوری دستگیرم شد که "ما"  وقتی  اومدیم و خیلی مختصر کوتاه اصلا شاید هیچی دیدیم و یا شنیدیم که  یه عده برای استقلال خودشونو جونشون تمام زندگیشونو دادن ،یخورده نه یه کلی  مفتخر شدیم که "اونا" اخرهر چی  بودن . بعد که یه عده تحمل این استقلال رو نداشتن  خواستن به زور ازشون بگیرن و حمله کردن ."اونا" جنبه تدافعی به خودشون گرفتن رفتن تو لاک دفاعی بعد که نفسشون چاق شد حمله کردن و پیروز شدن   الانم این  پیروزی نیشخند رو تا اخرششششششششششششش حفظظظظظظظ میکنن البته با "ماها" .

حالا بنده به عنوان نسل سومی که نمیدونم این  تقسیم بندی از کجا اومده ..ماها هیچ وقت بین خودمون و اونا شکاف نمی بینیم نیشخند ولی نمیدونم چرا " اونا" هی فاصلشونو از ما کم میکنن و هی میگن شکاف ایجاد شده ...

راستی میدونید بازی فوتبال بین "ماها" و ا"ونا" ...چند چند  و به نفع کی میشه  ؟؟ عینک

یا زهرا (س) ./


کلمات کلیدی:   سیاسی ،اجتماعی ،ورزش
     
 
گفتگو با سحر (عنوان میز ؛ فوتبال )
ساعت ۳:٠٥ ‎ق.ظ روز سه‌شنبه ۸ بهمن ۱۳۸٧  

*سلام  سحر

ممنونم که از مشتریای سابقه دار سایت خالی از هیجان من هستی

یادت هست که از کجا قلّابت به سایت من گیر کرد

یک شعر برای "سید حسن نصرالله" و یک شعر هم برای "سید حسن خمینی"گفته بودم،

از من توضیح خواستی

من تو وبلاگ خودم با یک شعر "سنگ قلّابت" کردم

ولی خدایی اش حالا هم همان را می گویم:

 "تو از نسل جدید هستی ، من از نسل خراباتم"

درست گفتم

ولی جوابی که تو می خواستی این نبود

این را میدانم

به همین خاطر کلی عذاب وجدان برای خودم درست کردم

اما بازم آمدم همان جواب را بدهم

می خوام  بگویم : به تو جواب سرکاری ندادم

راست گفتم

بگذریم

طول می کشد تا من در دادگاه شما نسل سومی ها از حقّم دفاع کنم

حالا می خواهم دفاعیه ام را تنظیم کنم

تو هم وکیل مدافع ما باش چه عیب داره؟

به ما یاد دادند بهترین دفاع حمله است

این فقط "تز" ما نیست ، افشین پیروانی (مربی پرسپولیس هم تزش همین است)

میدانی از کجا میخواهم حمله کنم؟

از آنجایی که گاردت را باز کردی

ما امروز فهمیدیم که طرفدار استقلال هستی

به چه دلیل طرفدار استقلال شدی؟

جوابت چیست؟

از من می پرسی چرا در انتخابات شرکت کردی ، چرا رأی دادی؟

من سو أ ل آسان تری  کردم

چرا استقلالی شدی؟

اصلا چرا فوتبالی شدی ؟

 منتظر جوابت هستم

.............................................................................................................

*سحر :

سلام با تشکر از شما دوست خوبم

امیدوارم بحث خوب و پر باری داشته باشیم و به نتیجه مطلب برسیم.

سوالی کردید و من هم نمی خواهم جواب کلیشه ای بدهم ،

مثلا بگویم من رنگ آبی و دوست دارم

یا فلان بازیکن و دوست داشتم به خاطر اون استقلال و دوست دارم!!

یا استقلال خیلی خیلی فو ق العاده هست و خیلی خوب بازی می کنه...

نه اینطور نیست...

همه ما می دانیم توان و دارایی فوتبال ایران چقدر است.

از کودکی زمانی که 6 ساله بودم

برای اولین بار در صفحه شگفتیها !تلویزیون بازی فوتبال را دیدم

و عجیب مرا به طرف خودش کشد.

یادم هست که بازی بین دو تیم آبی و قرمز بود...

فکر می کنم ایتالیا بود

و کشوری که به خاطر سخت بودن اسمش نامش را به خاطر ندارم!

(البته راجب ایتالیا هم مطمئن نیستم فقط 6 سال داشتم)

تیم آبی با توپ بسیار خوب بازی می کرد...

توپ پلاستیکی رنگیم رو از تختم برداشتم و سعی کردم همونطوری به توپ ضربه بزنم...

خوردم زمین!

یادمه تیم آبی کارت قرمز گرفت

و من که فکر می کردم کارت قرمز خوبه با شوق و ذوق رفتم پیش مامان و گفتم :

مامان آبیا کارت قرمز گرفتن!!!!

و مامان خندید!

از اون روز بیشتر از عروسکام با توپم بازی کردم.

در خانواده کوچک من کسی اهل فوتبال نبود

ولی این زمین سبز و توپ گرد مرا به سوی خودش می کشید.

تا وقتی که توانستم بخوانم و بنویسم

با تعجب فهمیدم که ایران هم آبی و قرمز محبوب دارد.

بزرگتر که شدم فهمیدم می گویند فوتبال ورزشی مردانه است.

می خواستم ثابت کنم که فقط مردانه نیست.

دوران پایانی راهنمایی باشگاه حجاب شروع به جمع آوری تیم فوتسال بانوان کرد

 می خواستم ثابت کنم بهتر از علی داعی می توانم بازی کنم...

شروع کردم...موفق بودم ...ولی چه فایده؟؟؟؟؟؟

نه بازی خارجی!!!نه امکاناتی و نه هیچ چی!!!!

استقلال را به خاطر همون پیش زمینه ذهنی انتخاب کردم!

9 سالم بود که می گفتم استقلالیم!

شایدد اگر آن روز آن تیم قرمز توجه ام را جلب می کرد پرسپولیسی بودم

و لی به هر حال دریافتم با شرایط فوتبال ایران می توان استقلال را خوب نامید

و اگر خوبی مثل پرسپولیس کنارش نباشد   .خوب بودنش بی فایدس!

و نکته دیگر این که استقلال اولین انتخاب خودم در زندگی بود!

در دورانی که حق انتخابم به خاطر کودکی محدود بود

خودم انتخابش کردم و دوستش دارم...

خوشبختانه اشتباهم نکردم!

جواد زرینچه رو فوق العاده دوست داشتم...

یادش بخیر...

امیدوارم جوابتان را تمام و کمال داده باشم  گل

..............................................................

*کامنت مهمانان میز ما

...............................

*خازن :

سلام و درود فراوان بر شما.
مطلبتان را خواندم ولی با عرض معذرت چیزی دستگیرم نشد.
از حضور گرمتان سپاسگزارم.
موفق و موید باشید.
التماس دعا.
    گل 

........................

*رضا :

ما انسان‌ها در بستر اجتماعی که در آن زندگی می‌کنیم همواره در حال انتخاب هستیم:
- بعضی مواقع انتخاب می‌کنیم تا خودمان و هویتمان را ثابت کنیم.
- بعضی مواقع انتخاب می‌کنیم جون می‌خواهیم راکد نباشیم.
- بعضی مواقع هم انتخاب می‌کنیم چون ناگزیر از انتخاب هستیم.
- بعضی مواقه هم انتخاب نکردن را انتخاب می‌کنیم تا باز هم خودمان را با مبارزه منفی معرفی کنیم.
فضای این انتخاب هم شکل‌های مختلف دارد. گاهی به وسعت مستطیل سبز و گاهی به پهنای سرنوشت یک ملت. در برخی موارد انتخاب‌ها یک مکانیسم دفاعی یا تهاجمی برای رفتن به جنگ محدودیت‌هاست. ما به دنبال گزینه‌ای می‌رویم که هم علاقه ماست، هم محدودیت ما و هم ما را به نوعی متفاوت از بقیه در جامعه جلوه می‌کند.
و انتخاب هرچه باشد و به هر نیتی که انجام شود، چه از سر آگاهی قوه عاقله و چه از سر محدودیت زمان بچگی، یک مشخصه مشترک دارد و آن "من" به عنوان کسی است که انتخاب می‌کند و پای انتخابش می‌ایستد. و انتخابش را بعد از دورانی تحلیل می‌کند و کاستی‌هایش را مرتفع می‌کند.

داستان استقلالی یا پرسپولیسی شدن هم مثل دوم خردادی یا اصولگرا و اصلاح طلب شدن خیلی از افراد جامعه است. به طرف زمین سیاست کشیده می‌شویم. به دنبال تحلیل دلیلش نیستیم. انتخاب می‌کنیم. در ورزشگاه احزاب و گروه‌ها و دسته‌ها برای خودی هورا می‌کشیم و برای حریف، فحش. با بعضی خاطره و تابو می‌سازیم و بعضی را تخریب می‌کنیم. ... چندین سال با آن‌ها زندگی می‌کنیم و بعد از 8 سال می‌فهمیم که:
می‌توان استقلال را خوب نامید؛ اگر خوبی مثل پرسپولیس کنارش نباشد، خوب بودنش بی فایدس!!!


کلمات کلیدی:   اجتماعی ،سیاسی ،ورزش
     
 
گفتگو با سحر (پیش گفتار)
ساعت ۱:٤۸ ‎ق.ظ روز سه‌شنبه ۸ بهمن ۱۳۸٧  

*بنا م حضرت دوست

می خواستم شعر 110 خطی بحر طویل را تا اربعین ارایه کنم

این شعر 110 خطی  8  مدخل دارد

و تا کنون 5 مدخل (5بخش) آن را  ارایه کرده ام

3 مدخل دیگر را انشاء الله طی 3 مرحله و ظرف یک هفته ارایه خواهم کرد

تا وارد مرحلۀ جدیدی شوم

قرار است به کمک یکی از بچه های فعّال در عرصۀ وبلاگ ،

باب گفتگوی صامتی را بازکنم

گفتگو یی آشکار بین نماینده ای از نسل دوّم با نماینده ای از نسل سوّم

البته هیچ یک از ما دو نماینده ،

گرایشات تمام سلیقه های نسل خودمان را نمایندگی نمی کنیم

 گرایشات شخصی و خواستگاه اجتماعی مان ،

در جهت یابی مان بی تأثیر نیست

با اجازۀ "سحر" میز گفتگو "وب" من است

دو طرف میز من و "سحر" نشستیم

تا به بینیم چه می شود

 بامشارکت خود به میز گفتگوی ما قوام بدهید

...............................................................

 *سلام من به سحر 

١-انشاء الله امتحان را بخوبی پشت سر گذاشته باشی

٢-آماده قولی که داده بودم هستم

٣-اگر موافق باشی روی صفحه ام تحت عنوان گفتگو با سحر یک فایل باز کنم و روی صفحه با هم تبادل نظر کنیم

۴-با اجازۀ شما ، باتوجه به اینکه اختلاف سن من و شما زیاد است ، و نیز چون من از جنس مردان و شما از خانوادۀ با نوان هستید ، از به کار گیری بعضی از واژه ها پرهیز خواهم کرد

۵-من روی صفحۀ اولم در (دربارۀ)خودم را به اجمال معرفی کرده ام ،

برای گفتگو باشما نیاز به آشنایی اولیه را دارم ،

ممنون می شوم اگر به اجمال خودرا معرفی کنی

۶- کجا شروع کنم ؟

یاشما شروع می کنی ؟

٧-منتظر پاسخت هستم

 ..............................

 *سحر :

سلام دوست من

من متولد 1362 مهندس نرم افزارم و سال سوم خبرنگاری دانشکده خبر هستم

دیگه چی احتیاج هست که بگم؟

آدرس من:                                        cinderella22.persianblog.ir   

..............................................................................................

* کامنت مهمانان میز ما

................................

*محقق :

سلام بزرگوار

این ایده ارزشمند را تحسین میکنم
  گل


کلمات کلیدی:   سیاسی ،اجتماعی