بحر طویل (قسمت ششم)
ساعت ٤:۳٦ ‎ب.ظ روز پنجشنبه ۱٩ دی ۱۳۸٧  

با  تشکر  ا ز  همۀ  مهما نا ن  عا شو ر ا یی

ا جا ز ه  می خو ا هم  ١١٠ خط  شعر ی  ر ا  که  بر ز با نم  جا ر ی  شد ه 

د ر  8  بخش  

ر و ی  صفحه  بگذ ا ر م

ا مید  ا ست  مقبو ل  ا فتد  و  نظر ا ت  بز ر گو ا ر ا ن  ر ا  د ر پی  د ا شته  با شد .

 

تجلی

(بخش  ا وّ ل)

کنز  مخفی  بو د  د ر  ستر  و  حجاب          خو ا ست  بر د ا ر د  کمی  ا ز  ر خ  نقاب

عشو ه ا ی   بنما ید   و     با  د لبر ی          چهر ه   آ ر ا ید     به   صد  ا فسو نگر ی

پر د ه ها    ر ا    یک به یک     با لا زند           مژ د ۀ     "قو سین ا و ا د نی"     د هد 

 گو شه   ا بر و یی   جما لی    پر عتا ب           ر خ نما ید    ا ز  پس   صد ها   حجا ب

گر چه  د و ر ا ست  ا ز کمین  ر هز نا ن           کی کند  ا ز  د و ستان  ر ا ز ش   نها ن

خو ا ند ه ا و خو د ر ا "جلیس ا لذ ا کر ین"          هر کجا   ا نس  ا ست   می آ ید  یقین

هر  تجلی   می نما ید           بی حجاب          خو د بو د د ر   پر د ه ها ی  بی حساب

گشت   " آ د م"    پر د ه د ا ر      ا و لین          صلب    ا و   گنجی   ز   نو ر    آ خر ین

عشو ه ا ی  کر د  و  ملا یک  د ر  سجو د         غیر  ا ز آ نکه   عشق ر ا   لا یق    نبو د

 چو ن   بر و ن    ا فتاد     سرّ        د لبری         گشت  پنها ن   د ر   حجا ب   د یگر ی

آ ن   حجا ب   د یگر ش     ا بلیس     شد        پر د ه د ا ر ی  کو   "بت تلبیس"   شد

پر د ه    بر    ر و ی   د لا ر ا یش     گر فت        تا  نها ن   بنما ید    ا سر ا ر    شگفت

 آ ن     تجلی کر د     ا ز    غیظش    نها ن           تا   بما ند    د لبر    ا و     بی نشا ن

ا ز    جنو د  شب   سپا هی    جمع   کر د          سعی بر   ا طفا ی   نو ر   شمع  کر د

گه  ز خشم   خو یش   تیغی  می کشید         نا خو د آ گه   پر د ه ها   ر ا   می د ر ید

 عشو ۀ   ا و   بو د   و   ر نج    پر د ه د ا ر          نعر ه می ز د ، پر د ه  ا ز  ر خ  بر مد ا ر

(بخش  د وّ م)

این  طر ف  چشم  ا نتظا ر  و     د لشد ه          ما ه جو یا نی  که  ر هشا ن  گمشد ه

تشنه کا م   و   کا سه   بر کف   تا سحر          تلبیه گو یا ن        و           تفتید ه جگر 

 تا  سحر     سر   بر ند ار ند   ا ز سجو د          تا   نما ید   جلو ه   آ ن   د ر یا ی  جو د

آ نکه خو د ر ا خو ا ند ه ر حما ن و ر حیم          خلق ، کی محر و م سا ز د آ ن کر یم؟

با  تجلی   خلق   ر ا   سیر ا ب       کر د          گر چه شا ن هر جلو ه ا ش بیتا ب کر د

نو ح  و  ا بر ا هیم  و  مو سی  و   مسیح          و آ ن  د گر سو   ز شت  خو یا نی قبیح

سا یه   ر و شن   بو د   تصو یر       حبیب          جلو ه ا ی  ز یبا   و   گا هی    پر مهیب

صحن       ر و یا ر و یی    ا ضد ا د     بو د          جلو ه ها   محد و د  و  ا و   آ ز ا د   بو د

 د ر   تجلی   بو د   ا سما      یک به یک          مشر کا ن  گم  کر د ه  سلطا ن  و  ملک

آ شکا ر ا       بو د      ا سر ار       نها ن          شعله و ر  می بو د    خشم     کا فر ا ن

پس     هر ا سا ن   ا ز   جلا ی    آ فتا ب          تا ختند    ا بلیسیا ن            بی نقا ب

تیر ها    بر   چلّه   و   خنجر   به د ست            بر  د ر ید ند  آ نچه  پشت  پر د ه ا ست

(بخش  سوّ م)

آ تش    نمر و د    و     ا بر ا هیم  و  د و د          یا   تجلا ی     خد ا و ند         "و د و د"

گر  پیمبر (ز کر یا)  با د ر ختی ا رّ ه  شد          حضر ت  "قیو م  حی"   بی  پر د ه  شد 

کیست   عیسی  ر ا کشد  ر و ی  صلیب         پر د ه  ا فتد  ا ز       ر خ   "نعم ا لطبیب"

"ر أ س  یحیی"     د ر  میا ن   تشت  ز ر          می سر آ ید    ر و ز    عد ل  "د ا د گر"

آ ن  یکی  د ر  آ تش  و    و آ ن  یک  ز د ار          نو ر ی   ا ز   ا نو ا ر   ز یبا ی   نگا ر    

تیغ ها    برّ ا ن    و     ما لا ما ل     خو ن          و  آ ن  طر ف  شید ا یی و ر قص  جنو ن

چو ن   حجا ب   نو ر  با   خو ن  د ر  تنید          پر د ۀ   ا نو ا ر ،  ا ز شش  سو  د ر ید

ا ز    حجا ب     نو ر     بیر و ن     آ مد ند          مهر    بر    عهد  الست   خو د   ز د ند 

ر نگ    نو ر ا نی   خو د      ر ا     با ختند          پر د ه   ا ز  ا سر ا ر  حق    ا ند ا ختند

کا ر  سا ز  ا بلیس  بی فرهنگ  شد          و آ ن  تجلی ها  همه  بی  رنگ شد          

(بخش  چها رّ م)

گشت        هنگا م        "تجلا ی  ا تمّ"          عکس  یا ر     ا فتا د   د ر   مر آ ت  غم

یو سفی    ز یبا  جما ل    و    سبز ه ر و          ا ز   "حر ا"   آ و ر د ه   "قو لو ا تفلحو ا"

د ر    تجلی    چهر ۀ      "ز هر ا یی اش"          کو ثر ی  فیا ض  و  همر ه  سا قی اش

کو ثر  و  سا قی  و  آ ن     عبد  "و د و د"          هر  سه  یک  جلو ه ز  جلو ا ت  و جو د  

"ا حمد"  و  "ز هر ا"  و  "حید ر"    هر  یکی          جلو ه ای   بو د ند  ،  د ر  با طن  یکی

با ر     د یگر     نو بت      ا بلیس     شد          پر د ه  بر د ا ر ی  بد و   تفو یض    شد

پر د ه  د ا ر     آ خر ین    ر ا    بر  نتا فت          بر  نمی آ سو د    تا     بر و ی  نتا خت

تا خت    بر    و ی   تا    پر یشا نش    کند          با    خطا  ،  تنز یه    جا نا نش      کند

آ ن     "مصفّا ی"      ز لا ل      بی نشا ن          خو ا ند "مجنو نش" نما ند  ز و  نشا ن

خو ا ست   بر   د ا ر د   حجا ب  "و ا همه"          کو فت  سیلی    بر    عذ ا ر  "فا طمه"

ر یسما ن  بر  با ز و ی   "حید ر"  ببست          تا  نما ند  غیر  "ذ ا تش"  هیچ  "هست"

د ا د    جا م  ز هر  د ر  د ست  "حسن"          کی  د ر  ا ینجا  حسن  ا و  گیر د  و طن

(بخش  پنجم)

نو بت      سا لا ر     عشّا قا ن    رسید       آ نکه    شر ح   عشق  ا و   نتو ا ن  شنید

پس ر سید  آ ن سلسله جنبا ن عشق           د ر  مقا بل    نیز ه  د ا ر ا ن  د مشق    

با نگ   زد    ا بلیس   بر   ا طر ا فیا ن          تا   به   کی   خا مو ش   ای   ا شر ا فیا ن

پر د ه پو شا ن پر د ه ها ا فتا د ه است          یک  حسین  و  یک  بیا با ن  با د ه  است 

د سته  د سته     تشنه کا ما ن    عد م          "می"      طلب  بنمو د ه  ا ز  "پیر حر م"

تشنه کا م     حسر ت   یک  جر عه ا ند          جملگی     د ر      ا نتظا ر      قر عه ا ند

"پیر"  ا ینجا    "می فر و شی"  می کند          با  خما ر ا ن   "سا قد وشی"     می کند

محفل  عر ش ا ست  و  نا ز ل  کر د ه ا و          فا ش   بنمو د ه  ا ست  "ا سر ا ر مگو" 

چو ن   بر و ن  ا ند اخته   ا ز پر د ه  ر ا ز          می کشیم ا ش  ما  به  هنگا م  نما ز    

خیمگا هش  ر ا   به  آ تش   می کشیم          تشنه  لب  د ر  جنب  آ بش  می کشیم

می بر یم    آ ن    "ر أ س ز یبا"    ا ز قفا          می ز نیم    آ تش       بجا ن   مصطفی

(بخش  ششم)

( ٩  بهمن ما ه ١٣٨٧ )

چو ن  ،  به  جا ن "مصطفی"  آ تش  ز د یم          آ تشی   بر گو هر  بی  غش  ز د یم

آ تش  پر د ر د        ،        نا فع  می شو د          ا ز  جما لش  نو ر  سا طع  می شود

معنی     "نو ر علی نو ر " ا ش       به  بین          ا ین بو د مصد ا ق "ختم ا لمر سلین"

نی"حسین"ا ش، بلکه "ا حمد" کشته ا یم          نو ر  و  خو ن ،با یکد گر آ غشته ا یم

تیغ  ما   ،   ا ز  خو ن  سر خش  سیر  شد          تا  "حسین  منّی"ا ش  تفسیر  شد

همچو"مشکو ة"است  و "مصبا ح"و "ز جا ج"          شمس خونین آ مر"ا طفی ا لسّر اج"

"کو کب د ر ّی" ا ست  ،  پو شید ه به خو ن          نو ر می پا شد ، ز حلقو مش بر و ن

ا ز  "یکا د ز یتها"     مقصو د    چیست؟          عصمت کبری است یاخو ن خفته ایست؟

کس نمی د ا ند"علی"یا"مصطفی"ا ست          یا که "ز هر ا"غر ق د ر خو ن خد ااست؟

د ر  میا ن  خو ن  ،  که  د ید ه   ما ه   ر ا          نی   "و لی ا لله"  ،  "و جه ا لله"      ر ا

ا سم ذ ا ت است و بو د ا و بی نشا ن          نی  "سر" و نی "پیر هن" نی "ا ستخو ان"

"ا سم  مستأ ثر" نشا نش  نیست هیچ          گر چه ، خا لی  ا ز مکا نش،نیست  هیچ

و ه که د ر  د ر یا ی خو ن ا فتا د ه ا ست          ز یر  تیغ      آ ن  ز بو ن   ا فتا د ه ا ست

ز یر  خنجر     د ست  و  پا یی    می ز ند          تشنه کا ما ن   ر ا    صد ا یی می ز ند

گو ید   ا ر لب تشنه ا ی        بیگا نه  شو          بی تعلّق شو   پس آ ن   د ر خا نه شو

چهر ۀ   ز یبا ی     خو ن  آ لو د          من          می ر سا ند ،  مقصد   و   مقصو د  من

ما نع   مطلب    ،     د گر   بر چید ه   شد          جلو ۀ   ز یبا ی   یا ر م    ،  د ید ه شد

آ نچنا ن       بگر فته ا م    آ غو ش    خو د          گو    تما یز    بین    د و    د لبر   نبو د 

(ادامه دارد)

 


کلمات کلیدی:   عاشورا ،معارف ،اهلبیت عصمت