با تشکر ا ز همۀ مهما نا ن عا شو ر ا یی
ا جا ز ه می خو ا هم ١١٠ خط شعر ی ر ا که بر ز با نم جا ر ی شد ه
د ر 8 بخش
ر و ی صفحه بگذ ا ر م
ا مید ا ست مقبو ل ا فتد و نظر ا ت بز ر گو ا ر ا ن ر ا د ر پی د ا شته با شد .
تجلی
(بخش ا وّ ل)
کنز مخفی بو د د ر ستر و حجاب خو ا ست بر د ا ر د کمی ا ز ر خ نقاب
عشو ه ا ی بنما ید و با د لبر ی چهر ه آ ر ا ید به صد ا فسو نگر ی
پر د ه ها ر ا یک به یک با لا زند مژ د ۀ "قو سین ا و ا د نی" د هد
گو شه ا بر و یی جما لی پر عتا ب ر خ نما ید ا ز پس صد ها حجا ب
گر چه د و ر ا ست ا ز کمین ر هز نا ن کی کند ا ز د و ستان ر ا ز ش نها ن
خو ا ند ه ا و خو د ر ا "جلیس ا لذ ا کر ین" هر کجا ا نس ا ست می آ ید یقین
هر تجلی می نما ید بی حجاب خو د بو د د ر پر د ه ها ی بی حساب
گشت " آ د م" پر د ه د ا ر ا و لین صلب ا و گنجی ز نو ر آ خر ین
عشو ه ا ی کر د و ملا یک د ر سجو د غیر ا ز آ نکه عشق ر ا لا یق نبو د
چو ن بر و ن ا فتاد سرّ د لبری گشت پنها ن د ر حجا ب د یگر ی
آ ن حجا ب د یگر ش ا بلیس شد پر د ه د ا ر ی کو "بت تلبیس" شد
پر د ه بر ر و ی د لا ر ا یش گر فت تا نها ن بنما ید ا سر ا ر شگفت
آ ن تجلی کر د ا ز غیظش نها ن تا بما ند د لبر ا و بی نشا ن
ا ز جنو د شب سپا هی جمع کر د سعی بر ا طفا ی نو ر شمع کر د
گه ز خشم خو یش تیغی می کشید نا خو د آ گه پر د ه ها ر ا می د ر ید
عشو ۀ ا و بو د و ر نج پر د ه د ا ر نعر ه می ز د ، پر د ه ا ز ر خ بر مد ا ر
(بخش د وّ م)
این طر ف چشم ا نتظا ر و د لشد ه ما ه جو یا نی که ر هشا ن گمشد ه
تشنه کا م و کا سه بر کف تا سحر تلبیه گو یا ن و تفتید ه جگر
تا سحر سر بر ند ار ند ا ز سجو د تا نما ید جلو ه آ ن د ر یا ی جو د
آ نکه خو د ر ا خو ا ند ه ر حما ن و ر حیم خلق ، کی محر و م سا ز د آ ن کر یم؟
با تجلی خلق ر ا سیر ا ب کر د گر چه شا ن هر جلو ه ا ش بیتا ب کر د
نو ح و ا بر ا هیم و مو سی و مسیح و آ ن د گر سو ز شت خو یا نی قبیح
سا یه ر و شن بو د تصو یر حبیب جلو ه ا ی ز یبا و گا هی پر مهیب
صحن ر و یا ر و یی ا ضد ا د بو د جلو ه ها محد و د و ا و آ ز ا د بو د
د ر تجلی بو د ا سما یک به یک مشر کا ن گم کر د ه سلطا ن و ملک
آ شکا ر ا بو د ا سر ار نها ن شعله و ر می بو د خشم کا فر ا ن
پس هر ا سا ن ا ز جلا ی آ فتا ب تا ختند ا بلیسیا ن بی نقا ب
تیر ها بر چلّه و خنجر به د ست بر د ر ید ند آ نچه پشت پر د ه ا ست
(بخش سوّ م)
آ تش نمر و د و ا بر ا هیم و د و د یا تجلا ی خد ا و ند "و د و د"
گر پیمبر (ز کر یا) با د ر ختی ا رّ ه شد حضر ت "قیو م حی" بی پر د ه شد
کیست عیسی ر ا کشد ر و ی صلیب پر د ه ا فتد ا ز ر خ "نعم ا لطبیب"
"ر أ س یحیی" د ر میا ن تشت ز ر می سر آ ید ر و ز عد ل "د ا د گر"
آ ن یکی د ر آ تش و و آ ن یک ز د ار نو ر ی ا ز ا نو ا ر ز یبا ی نگا ر
تیغ ها برّ ا ن و ما لا ما ل خو ن و آ ن طر ف شید ا یی و ر قص جنو ن
چو ن حجا ب نو ر با خو ن د ر تنید پر د ۀ ا نو ا ر ، ا ز شش سو د ر ید
ا ز حجا ب نو ر بیر و ن آ مد ند مهر بر عهد الست خو د ز د ند
ر نگ نو ر ا نی خو د ر ا با ختند پر د ه ا ز ا سر ا ر حق ا ند ا ختند
کا ر سا ز ا بلیس بی فرهنگ شد و آ ن تجلی ها همه بی رنگ شد
(بخش چها رّ م)
گشت هنگا م "تجلا ی ا تمّ" عکس یا ر ا فتا د د ر مر آ ت غم
یو سفی ز یبا جما ل و سبز ه ر و ا ز "حر ا" آ و ر د ه "قو لو ا تفلحو ا"
د ر تجلی چهر ۀ "ز هر ا یی اش" کو ثر ی فیا ض و همر ه سا قی اش
کو ثر و سا قی و آ ن عبد "و د و د" هر سه یک جلو ه ز جلو ا ت و جو د
"ا حمد" و "ز هر ا" و "حید ر" هر یکی جلو ه ای بو د ند ، د ر با طن یکی
با ر د یگر نو بت ا بلیس شد پر د ه بر د ا ر ی بد و تفو یض شد
پر د ه د ا ر آ خر ین ر ا بر نتا فت بر نمی آ سو د تا بر و ی نتا خت
تا خت بر و ی تا پر یشا نش کند با خطا ، تنز یه جا نا نش کند
آ ن "مصفّا ی" ز لا ل بی نشا ن خو ا ند "مجنو نش" نما ند ز و نشا ن
خو ا ست بر د ا ر د حجا ب "و ا همه" کو فت سیلی بر عذ ا ر "فا طمه"
ر یسما ن بر با ز و ی "حید ر" ببست تا نما ند غیر "ذ ا تش" هیچ "هست"
د ا د جا م ز هر د ر د ست "حسن" کی د ر ا ینجا حسن ا و گیر د و طن
(بخش پنجم)
نو بت سا لا ر عشّا قا ن رسید آ نکه شر ح عشق ا و نتو ا ن شنید
پس ر سید آ ن سلسله جنبا ن عشق د ر مقا بل نیز ه د ا ر ا ن د مشق
با نگ زد ا بلیس بر ا طر ا فیا ن تا به کی خا مو ش ای ا شر ا فیا ن
پر د ه پو شا ن پر د ه ها ا فتا د ه است یک حسین و یک بیا با ن با د ه است
د سته د سته تشنه کا ما ن عد م "می" طلب بنمو د ه ا ز "پیر حر م"
تشنه کا م حسر ت یک جر عه ا ند جملگی د ر ا نتظا ر قر عه ا ند
"پیر" ا ینجا "می فر و شی" می کند با خما ر ا ن "سا قد وشی" می کند
محفل عر ش ا ست و نا ز ل کر د ه ا و فا ش بنمو د ه ا ست "ا سر ا ر مگو"
چو ن بر و ن ا ند اخته ا ز پر د ه ر ا ز می کشیم ا ش ما به هنگا م نما ز
خیمگا هش ر ا به آ تش می کشیم تشنه لب د ر جنب آ بش می کشیم
می بر یم آ ن "ر أ س ز یبا" ا ز قفا می ز نیم آ تش بجا ن مصطفی
(بخش ششم)
( ٩ بهمن ما ه ١٣٨٧ )
چو ن ، به جا ن "مصطفی" آ تش ز د یم آ تشی بر گو هر بی غش ز د یم
آ تش پر د ر د ، نا فع می شو د ا ز جما لش نو ر سا طع می شود
معنی "نو ر علی نو ر " ا ش به بین ا ین بو د مصد ا ق "ختم ا لمر سلین"
نی"حسین"ا ش، بلکه "ا حمد" کشته ا یم نو ر و خو ن ،با یکد گر آ غشته ا یم
تیغ ما ، ا ز خو ن سر خش سیر شد تا "حسین منّی"ا ش تفسیر شد
همچو"مشکو ة"است و "مصبا ح"و "ز جا ج" شمس خونین آ مر"ا طفی ا لسّر اج"
"کو کب د ر ّی" ا ست ، پو شید ه به خو ن نو ر می پا شد ، ز حلقو مش بر و ن
ا ز "یکا د ز یتها" مقصو د چیست؟ عصمت کبری است یاخو ن خفته ایست؟
کس نمی د ا ند"علی"یا"مصطفی"ا ست یا که "ز هر ا"غر ق د ر خو ن خد ااست؟
د ر میا ن خو ن ، که د ید ه ما ه ر ا نی "و لی ا لله" ، "و جه ا لله" ر ا
ا سم ذ ا ت است و بو د ا و بی نشا ن نی "سر" و نی "پیر هن" نی "ا ستخو ان"
"ا سم مستأ ثر" نشا نش نیست هیچ گر چه ، خا لی ا ز مکا نش،نیست هیچ
و ه که د ر د ر یا ی خو ن ا فتا د ه ا ست ز یر تیغ آ ن ز بو ن ا فتا د ه ا ست
ز یر خنجر د ست و پا یی می ز ند تشنه کا ما ن ر ا صد ا یی می ز ند
گو ید ا ر لب تشنه ا ی بیگا نه شو بی تعلّق شو پس آ ن د ر خا نه شو
چهر ۀ ز یبا ی خو ن آ لو د من می ر سا ند ، مقصد و مقصو د من
ما نع مطلب ، د گر بر چید ه شد جلو ۀ ز یبا ی یا ر م ، د ید ه شد
آ نچنا ن بگر فته ا م آ غو ش خو د گو تما یز بین د و د لبر نبو د
(ادامه دارد)
