ارزیابی نشست بغداد
ساعت ۱۱:٤٩ ‎ب.ظ روز دوشنبه ۸ خرداد ۱۳٩۱  

دوست من حکمت که در پست قبلی از من خواسته بود شایعه توافقات پشت پرده ایران و آمریکا را باور نکنم، برایم چنین نظرگذاری کرده است:

سلام بر حاجی عزیز . حاجی در مورد مذاکرات بغداد و نیز این شایعه ای که نوشته اید هم توضیح بفرمایید .

اما پاسخ من:

سلام بر دوست خوبم حکمت

یعنی می گویی بازهم شایعه بنویسم؟

حتما منظورت این است که تحلیل خودم را ارائه دهم. ولی هنوز فرصت نکرده ام نشست اخیر را ارزیابی کنم. فقط می توانم بگویم:

1- نظرات متناقضی درباره این نشست دیده می شود.

2- مسلما نتیجه نشست بغداد با آنچه درافکارعمومی شایع بود تفاوت زیادی دارد و هیچ بعید نیست (همانطوری که در پست های قبلی گفته ام) عوامل اسرائیلی این بارهم سد بهبود روابط شده اند. همچنان که دیدیم بازتاب مذاکرات استانبول 2 از سوی طرفین مثبت تلقی می شد ولی 2 هفته مانده به مذاکرات بغداد، معاون اوباما در محفل خاخام های یهود، از انشقاق در اردوی ایرانی خبر داده بود.

شاید هم گربه رقصانی های طرف مقابل در فاصله چند روز مانده به نشست بغداد بی ارتباط به برخی پالس هایی که از ایران احساس می شد نباشد؟!     

3- به نظر می رسد انتخاب مسکو به عنوان محل نشست بعدی، کفه آمریکا و اروپایی ها را سبک و کفه ایران و روس را کمی سنگین کرده است.مسلما روس ها از این بابت خشنود هستند درصورتی که هزینه ای را هم متحمل نخواهند شد بلکه این ایران و آمریکا هستند که باید هزینه کنند. 

4- باید حدس زد اگر این مذاکرات شکست بخورد اوباما در برابر رقبای انتخاباتی خود چه پاسخی خواهد داشت؟

آیا برای ترمیم شکست خود مجبور به رویکرد نظامی می شود؟

در این صورت پاسخ افکار عمومی مردم خود را چه خواهد داد؟     

5- باید برای این سوال پاسخ صحیحی داشت باشیم "هدف محوری طرف آمریکایی در این مذاکرات چیست"؟

آیا آمریکا درحال زمینه چینی افکار عمومی جهانیان علیه ایران است تا مقدمات روانی برای هجوم نظامی علیه ایران آماده شود، یا تنها به افزایش تحریم ها بسنده می کند و براین باوراست که افزایش تحریم ها طرف ایرانی را از پا در می آورد؟

آیا استراتژی آمریکایی ها همچنان براندازی حکومت ایران است یا آنها ایران را به عنوان یک قدرت منطقه ای پذیرفته اند و به همین دلیل باب مذاکره با ایران بازکرده اند؟

اگر ایران به عنوان یک قدرت منطقه ای شناخته شود، به هدف های انقلاب دست یافته و یا از اهداف مبنایی انقلاب منحرف شده است؟

آیا دست یابی به سند چشم انداز در جنگ با آمریکا محقق تر است یا با مصالحه؟

آیا تهدیدات کشورهای عربی جنوب خلیج فارس جدی است یا نه؟

آیا نزدیک شدن ایرن به آمریکا، عربستان و امارات را شاد می کند یا خشمگین؟     

6- باید دید اروپایی ها آثار وضعی تحریم نفتی ایران را می توانند مدیریت کنند، یا نه!

7- باید دید آیا ایران می تواند به گونه ای مذاکرات را مدیریت کند که جنگی رخ ندهد، یا نه!

8- باید دید که ایران قادر به مدیریت آثار اجتماعی- اقتصادی ناشی از تحریم های طرف مقابل هست، یا نه!

* لذا می بینی که ارزیابی این نشست دشوار است به ویژه وقتی ملاحظه شود که نه از جزئیات نشست باخبرم و نه از تحلیل عناصر تصمیم گیرنده