چرا نامزد شدن خاتمی را مصلحت نمی دانم
ساعت ۱۱:٠٩ ‎ب.ظ روز دوشنبه ٥ فروردین ۱۳٩٢  

 در پاسخ دوستی که پرسیده بود چرا موافق نامزد شدن خاتمی در دوره یازدهم ریاست جمهوری نیستی چنین نوشتم:

راستش را بخواهی تا پارسال نظرم این بود که اصلاح طلبان نباید در انتخابات شرکت کنند. برای این کار دو دلیل داشتم:

1-اگر از صندوق بیرون نیایند، نمی توانند پاسخ قانع کننده ای به طرفدارن بدهند.

2-اگر از صندوق بیرون آیند، به جهت عدم تمایل رهبری به تشکیل دولت اصلاح طلب، نارضایتی ایشان از دولت اصلاح طلب، روی نهادهای تحت پوشش ایشان اثر وضعی می گذارد و دولت را دچار چالش هایی شبیه دوران حاکمیت 8ساله خاتمی می کند.

 

اما چرا امروز از معرفی نامزد اصلاح طلبان استقبال می کنم و در عین حال مخالف نامزد شدن خاتمی هستم.

1- حفظ کشور برای ما مهم تر از اصلاح کشور است و شرکت در انتخابات به تقویت بنیه ملی منجر می شود و قدرت بازدارندگی کشور را افزایش می دهد.

همچنین فرصت انتخاباتی، امنیت مناسبی برای اصلاح طلبان ایجاد می کند تا به انسجام درونی و تدوین و تبیین نظراتشان بپردازند.   

2- نباید فراموش کنیم که رهبری در انتخابات مجلس ششم،مانع از ضایع شدن حقوق اصلاح اصلاح طلبان شد و توقع داشت که اصلاح طلبان نیز متقابلا رهبری وی را بپذیرند. ولی عملکرد اصلاح طلبان در مجلس ششم، در تقابل با مدیریت رهبری قرارگرفت و از آن تاریخ به بعد اصلاح طلبان تاوان آن قضایا را می دهند.

3- یکی از ابعاد راهبردی امروز اصلاح طلبان، بازسازی روابط شان با رهبری است، برای این بازسازی باید هزینه کرد.

4- حضور اصلاح طلبان در انتخابات در این دوره می تواند به بازسازی روابط شان با رهبری کمک کند، مشروط برآنکه اولا رهبری با انتخاب نامزد آنان مخالف نباشد، در ثانی به وضعیتی که به نام قانون ترسیم می شود، تمکین کنند.

5- با توجه به موارد فوق، پیروزی در انتخابات جمهوری یازدهم، نمی تواند برای اصلاح طلبان یک هدف راهبردی محسوب شود. لذا برای چه اصلاح طلبان شاخص ترین شخصیت خود را هزینه انتخابات کنند.

از سوی دیگر نامزد شدن شخصیتی که رهبری موافق با کاندید شدن وی نیست، ( از نظر من) خلاف هدف های راهبردی این زمان اصلاح طلبان است.