نگرانی شاخ نبات
ساعت ۳:۱٢ ‎ب.ظ روز شنبه ٢۸ اردیبهشت ۱۳٩٢  

شاخ نبات گوشه ای از نگرانی خود را درباره وضعیت موجود و آینده، چنین منعکس کرده است:

سلام

علیراغم تمام انتقادات و "تنفری" که از جریان اصولگرای حزبی دارم، به آقای هاشمی خوشبین نیستم.

البته این خوشبین نبودن به معنی ضد ولایت فقیه بودن یا طراحی کودتای مخملی  یا از این حرفهایی که از جنس آقای شریعتمداریست نیست !

خوشبین نبودنم برمیگردد به سابقه ی مدیریتی ایشان و سلیقه ایشان در اداره مملکت.

گرایش ایشان به بازار آزاد و سرمایه داری و...

در زمان آقای هاشمی بود که شهر طبقاتی هم ایجاد شد؛ رسما گفتند افرادی که از این رقم، درامد بیشتری دارند درتهران بمانند و مابقی کوچ کنند !

از این قبیل اظهاراتی که وجود نابرابری ها موتور رشد و توسعه اقتصادیست .

یا اینکه برای رسیدن به توسعه بایستی بخشی از جامعه زیر چرخ توسعه له شوند و...

حاج محسن آقا ! تنم میلرزد وقتی به این فکر میکنم که نظام سرمایه داری غرب در کشور انقلابی ما پیاده شود. آنهم نصفه و نیمه !

میترسم از سیرت انقلاب چیزی نماند جز صورت انقلاب .

هرچند امروز هم خبری از سیرت انقلاب نبست و من بخش عظیم این قصور را متوجه اصولگراهای تندروی حزبی میدانم.

راهنماییم کنید.

..............................

اما پاسخ من

 سلام

1- نمی دانم به چه استنادی این مواضع را

"رسما گفتند افرادی که از این رقم، درامد بیشتری دارند درتهران بمانند و مابقی کوچ کنند! ...یا اینکه برای رسیدن به توسعه بایستی بخشی از جامعه زیر چرخ توسعه له شوند و..."

به آقای هاشمی نسبت می دهی؟!

2- درباره حاکمیت نظام سرمایه داری غربی در ایران هم نکات زیر به نظرم می رسد:

2.1- ابتدا اعتراف می کنم که من از علم اقتصاد بی بهره ام.

2.2- مسیر 35 ساله ای که ما طی کرده ایم امکان آشتی زودرس بین ما و سرمایه داری غربی را غیرممکن می کند.

2.3- خروج بیش از دودهه ما از ارزشهایی اقتصادی دوران آغازین انقلاب، امکان بازگشت به آن ارزشها را غیرممکن کرده و بیش از دودهه است که برای پیشرفت اقتصادی، نگاههای جدیدی را حاکم کرده ایم، چیزی که هر دو جناح کشور و رهبری نظام هم درپی آن هستند.

3- مدت هاست که سیرت انقلاب آسیب دیده ولی هنوز چیزهایی از آن مانده است.

3.1- برای تقویت سیرت انقلاب باید اثبات کنیم که جمهوری اسلامی از کاربردهای لازم و کافی برای معیشت عزتمندانه مردم برخوردار است.

3.2- در حال حاضر بهترین فردی که می تواند در راس قوه مجریه قرار بگیرد و پتانسیل های بالقوه جمهوری اسلامی را به مرحله فعلیت نزدیک کند، هاشمی رفسنجانی است.