خسته نباشید
ساعت ۱٠:۱۳ ‎ق.ظ روز یکشنبه ٢٧ امرداد ۱۳٩٢  

از فردای 24 خرداد1392 تکلیف جدیدی برای ما رقم خورد.

با انتخاب روحانی که از گروه اصلاح طلبان نیست ولی درعین حال دارای مشی اصلاح طلبانه است، از سویی دغدغه های اصلاح طلبان نسبت به رویکرد دولت یازدهم برطرف شد و ازسوی دیگر واگذاری کمترین سهم -در کابینه- به اصلاح طلبان، افق نگران کننده ای را ترسیم کرد.

اگرچه به نظر می رسد، افق نگران کننده اصلاح طلبان بی اهمیت نیست ولی درعین حال وضعیت پیش آمده خالی از لطف هم نمی باشد.

اصولگرایان با توجه به تلاش شان برای مصادره رای روحانی و ایجاد محدودیت برای او در معرفی اعضای کابینه، راههای تامین حقوق اصلاح طلبان را تا توانستند، تنگ کردند. اما در مقابل روحانی هم توانست با پرستیژ اعتدالگرایی و جلب حمایت "اصولگرایان میانه رو" تیم اقتصادی و سیاست خارجی خود را از صندوق آراﺀ نمایندگان بیرون آورد. 

بدین ترتیب، پیش بینی آینده سیاسی کشور،از برایند تعامل و تقابل سه گرایش در یک معادله سه مجهولی به دست خواهد آمد.

مجهول اول اعتدلگرایان و به عبارتی دیگر اصولگرایان میانه رو هستند که میدان اقتصاد و سیاست خارجی را به دست گرفته اند و میزان موفقیت شان در این دوحوزه، نه تنها بر سرنوشت شان تاثیر می گذارد، بلکه موفقیت و یا عدم موفقیت آنان، موقعیت دو گرایش دیگر را نیز  به شدت متاثر می کند.

موفقیت اعتدالگرایان در دو حوزه مزبور، باعث تقویت موقعیت اصلاح طلبان و کاهش واکنشهای تخریبی اصولگرایان رادیکال خواهد بود و برعکس عدم موفقیت آنان، موقعیت اصلاح طلبان را تضعیف و اصولگرایان رادیکال را تقویت می کند.

لذا اصلاح طلبان باوجود ناروایی هایی که شاهدش می باشند، همچنان به حمایت دولت روحانی پایبندند و اصولگرایان رادیکال، هنوز کابینه از مجلس بیرون نیامده، ساز مخالفت با دولت را نواخته اند.

اصولگرایان رادیکال که مجهول دوم این معادله هستند و آشکارترین شکست خورده خرداد 92 می باشند، طیف منسجم و متحدی نمی باشند.

علت آنکه رادیکالهای اصولگرا در طول 8 سال دولت احمدی نژاد کفن ها را به صندوقچه ها سپرده و فرهنگ کفن پوشی را تعطیل کرده بودند، را می توان گوشه ای از عدم انسجام رادیکالها دانست.

همچنین، مخالفت ابتدایی آیت الله مصباح با کاندیداتوری جلیلی نیز نمونه دیگری از این عدم انسجام است.

البته اعتدالگرایان با رفتار سیاسی خود می کوشند مانع از انسجام رادیکالها شوند و در مقابل، راهبرد امروز رادیکالها، باز سازی انسجامی است که در انتخابات خرداد92 دچار آسیب شد.

اما مجهول سوم معادله یعنی اصلاح طلبان که پیروز حقیقی انتخابات 92 هستند و درعین حال سهم شان در کابینه بسیار کمتر از حق شان می باشد، اولا هرگونه موفقیت روحانی در دو حوزه اقتصاد و سیاست خارجی، موفقیت آنان بوده، در ثانی عدم حضور جدیشان در دولت را مغتنم دانسته و فرصتی برای بازسازی امور درون جناحی تلقی کرده اند.

ضمن اینکه موقعیت های قابل بهره برداری در شورای شهر تهران و انتخابات آینده مجلس دهم را نیز دور از نظر ندارند.