تحولات هیات خانواده شهدا
ساعت ٩:۳٢ ‎ق.ظ روز یکشنبه ٢٥ امرداد ۱۳٩٤  

پشتوانه غنای هیات خانواده شهدا در دهه اول انقلاب، دفترسیاسی و مرکز مطالعات و تحقیقات جنگ بود و پلی که با حسّ حضور راویان مرکز بین جنگ و شهادت و سیاست و معرفت زده شده بود، هیئت ما غیر از غنای مباحث مرحوم سیدعلی نجفی، از ظرفیت فوق العاده ی اعضای هیات، برای جذب معارف و تطبیق آن با انقلاب و جنگ و نیز کاربردی کردن معارف در زندگی روزمره برخوردار بود. از فردای پایان جنگ و فروپاشی سازمان راویان و نیز فاصله گرفتن تدریجی راویان از عدم تداوم برخورداری از فیض شهادت غنای هیات خانواده شهدا رو به افول گذاشت. متاسفانه حوادث بعد از مجلس سوم که منجر به منزوی شدن چپ خط امام شد، در دوره اصلاحات خط جدیدی را ترسیم کرد که اکثریت دوستان راوی نیز در جریان این سیل ناخواسته و تحمیلی همرنگ حوادث شدند و لذا پایه های غنای هیئت که آبشخورش حسّ شهادت جویی راویان جنگ بود، متزلزل گشت. دوره احمدی نژاد که وانفسای دیانت بود، و اسلام " من درآوردی" احمدی نژاد موجب دغدغه دوستان ما شده بود، دوستان هیاتی کمی بازگشت به خویش کردند. که هرچند کافی نبود ولی امیدوار کننده بود. اما بعد از حوادث ناگوار انتخابات 1388 همه چیز فروریخت. و متاسفانه دیوار حائل بین چپ خط امام و روشنفکران دین نمای لائیک که در دوره اصلاحات کوتاه شده بود، بعد از انتخابات 1388 کاملا فروریخت. حال بنده بعنوان پرچمدار هیئت دنبال فضایی می گردم که با اتکا به حفظ حداقل ها، همگرایی عقلانی توام با عبودیت گرایی را در هیات بازسازی کنم هرچند که بکندی صورت گیرد. البته خیلی مایوسانه زیرا که دوستان نسل دومی ما راهی را انتخاب کرده اند که با راه گذشته شان بسیار متفاوت است. از نسل سومی ها نیز توقعی نیست. لذا نا امیدانه گام بر می دارم و می دانم که همین مقدار هم که پرده از نگرانی های خویش برداشتم، بدون واکنش منفی نخواهد بود. حتی اگر به جهت رعایت بنده بر زبان نیاورند. آری اگر رفتار مرا از این زاوایای ملاحظه نمایید، برخی از برخوردهای تلخ من و نیز برخی از اقدامات غیر قابل هضمی که از من سر می زند، از نگرانی هایم ناشی می شود و نیز از هدف گذاری هایم سرچشمه می گیرد.